Druk

Druk, druk, druk, maar wel gezellig druk. Allemaal leuke dingen doen. Pakjes geven, pakjes krijgen, meubelen kopen en in elkaar steken (meubelen kiezen ben ik beu, maar ze kopen nog niet ;-) ), huis oprommelen (is vooral leuk als je eindelijk plaats hebt om alles in weg te steken), alles regelen voor de nieuwjaarsparty (sorry, ik zou u graag allen uitnodigen, maar mijn stekje is daar net iets te beperkt voor. Maar wie wil, mag virtueel aanwezig zijn).
Enfin, ik amuseer me dus. En wie niet deze dagen, zou ik denken.

Ook aan danku aan iedereen voor de leuke cadeaus. Het is - om eerlijk te zijn - lang geleden dat ik zo weinig nutteloze of flauwe cadeaus heb gekregen. Ik kan eigenlijk geen enkel verkeerd cadeau bedenken van dit jaar. Dus bedankt iedereen, ik hoop dat mijn cadeau even leuk is als dat van jullie.

Én ik ben ook verheugd te zeggen dat dit de eerste post is van op mijn - sorry schat: ons - nieuw bureau! Het laatste nieuwe meubelstuk dat er is bijgekomen. En hij staat echt zeer mooi in onze living, al zeg ik het zelf. Maar daar mogen onze gasten op het Nieuwjaarsfeestje zelf over oordelen.
Nu nog de bijhorende kast in elkaar vijzen. IKEA, goed idee! ;-)

Update

Wat u gemist heeft (moest u de voorbije weken op een andere planeet hebben geleefd en enkel deze blog gevolgd zou hebben):

  • Er is een regering. Alleja. Eigenlijk vat www.iseraleenregering.be het het beste samen.
  • Wij hebben eindelijk een eetkamer gevonden naar ons goesting. Tafel, stoelen en kast. Reeds volledig in elkaar gevezen, en de lege IKEA dozen zijn ook al uit de living buitengewerkt.
  • Justine is Sportpersoonlijkheid van het jaar geworden.
  • Er staat een kerstboom ter huize cafeswa. (u mag allemaal meezingen: ik heb een boom, ik heb een hele mooie splinternieuwe boom, met lichtjes en met ballen o zo mooi, …)
  • Clopin heeft een filmpje gepost dat wat aandacht verdient. Bekijk het gewoon een keer en trek zelf uw conclusie.
  • Mijn werkgever doet zoals elk jaar de boeken toe voor twee weekjes en ik heb dus congé.
  • Germinal-Beerschot staat vierdes (4!) in het klassement met de winterstop en laat Anderlecht achter zich met zes (6!) punten verschil.
  • Morgen is het kerstmis en dus vanavond kerstavond.

En over dit laatste heb ik u nog hetvolgende te wensen: een zeer warme en gezellige avond met uw vrienden/familie. Laat u niet wijsmaken dat kerstmis alleen maar commerce zou zijn. Het is een gevoel in uw hart, een kinderlijke warmte. Geniet ervan.

Tijd

Het wordt eens tijd om hier terug iets te posten, vindt u ook niet?
En het belangrijkste dat ik kan zeggen is: excuses. Onder meer voor het verwaarlozen van deze blog voor drie weken. Maar ook voor de technical-problems-boodschap die blijkbaar menige weken op www.cafeswa.be stond. Deze is er op gezet toen ik met dit probleem worstelde en is er door pure vergetelheid nooit afgehaald. Excuses dus.

Waarom ik deze blog de voorbije periode niet heb aangeraakt, daar ga ik u niet mee lastig vallen. Er is iets wat ik niet had en dat wil ik er nu ook niet insteken.

Dus ga ik nu gewoon schaamteloos voort met posten. En in de kerstmis-spirit hoop ik dat u het stille moment simpelweg door de vingers ziet en net als ik doet alsof er niets gebeurd is.

Tot de (hopelijk zo snel mogelijke) volgende dus!

Synchroonzwemmen

Ja, u leest het goed. Vorige zaterdag hebben wij - zijnde mijn schattie en ik - onze culturele horizon verlegd. Waterballet, een sport waar ik mijzelf nooit had zien naartoe gaan.
Maar Eva, een vriendin die dit al van kindsbeen af doet, nodigde ons uit voor de dertigste verjaardag van de Synchro Dolfins.

Het was een voorstelling, waarin alle leeftijdsgroepen van de club aan bod kwamen en ook gastgroepen en dansgroepen. Dit alles in het thema Duizend en een nacht. Verder ga ik niet in detail treden, daar ik geen blaas van synchroonzwemmen ken.
Wel kan ik zeggen dat de pupillen van Eva het zeer goed deden. Naar mijn amateuristische mening, beter dan de andere groepen.

En, wat ook dient gezegd worden: ik heb mij - tegen mijn verwachtingen in, moet ik eerlijk toegeven - niet verveeld. Ok, het wordt nu niet mijn favoriete sport om naar te kijken, maar het heeft zijn schoonheden, weet ik nu. En we zijn toch weeral eens een ervaring rijker, nietwaar?

Oh ja, wist u trouwens dat er mannelijke buikdansers bestaan? I kid you not.

Bart Somers heeft gelijk

Het land is bijna in staat van ontbinding. Onze reputatie in het buitenland staat op het spel. Internationale bedrijven huiveren om in België iets te ondernemen.

Erg vind ik het, dat dan sommige partijen - *kuch* Vlaams Belang *kuch* - beweren dat beginnen met een - waarschijnlijk jarenlang durende - splitsing, de beste oplossing is.
Erg vind ik het, dat CD&V Mr. Leterme met applaus als overwinnaar ontvangt, wanneer het land in crisis zit.
Erg vind ik het, dat CD&V nog steeds Leterme premier wil maken, wanneer deze alle krediet bij meer dan de helft van de bevolking kwijt is (alle Walen en de helft van de Vlamingen)

En dan hoor ik Bart Somers in de Zevende Dag. Nu, ik ben geen liberaal, maar voor deze persoon krijg ik meer en meer respect.
Hij heeft het niet over de Walen die tegenwerken (een excuus dat je maar zoveel keer kan gebruiken naar mijn mening), maar over onze reputatie in het buitenland, over de koopkracht en over bedrijven.
Dat politieke partijen bekommerd moeten zijn over ons landje en hun verantwoordelijkheidzin naar boven zou moeten komen, in plaats van een applaus te geven aan iemand die tweemaal mislukt is in zijn taak.
Hij heeft het over het land laten functioneren in plaats van zwarte pieten aanduiden, over nadenken in plaats van rap-rap met een nieuwe formatie op de proppen komen, over constructief naar een oplossing zoeken in plaats van een spel te spelen met de boegbeelden.
Of om er een quote aan toe te voegen:

Ik begrijp niet dat CD&V Leterme naar voren blijft schuiven. Het gesprek van gemeenschap tot gemeenschap is belangrijk, niet wie er in de zestien terechtkomt.

En om af te sluiten heb, ik een opmerking voor CD&V: jullie willen ten eerste een staatshervorming, ten tweede Leterme als Premier en ten derde samen met NVA in de regering. Dit zijn drie punten die de Waalse partijen (deels terecht) niet willen. We zijn 170 dagen ver, wordt het niet tijd dat jullie een of twee van die voorwaarden laten vallen?
Bijvoorbeeld een staatshervorming zoals NVA die ziet, maar dan wel Reynders premier en NVA in de oppositie.

En ook een paar algemene opmerkingen:

  • als je een staat wil hervormen tegen de wil in van de helft van die staat, dan ga je moeten compenseren, en veel. Dat is gewoon pure logica.
  • als je aan je kiezers beloofd dat je staatshervormingen gaat doorvoeren, dan kan je best op een goed blaadje staan met deze die ertgen zijn vóór de verkiezingen beginnen
  • als je na 170 dagen nog nergens staat, stop dan met iets op te dringen dat niet lukt, en vorm gewoon een regering

Ik heb gezegd.

Met de fiets in de file

Echt waar, niet gezwansd. Vrijdagavond stond ik met mijn fiets vast in de file.

Misschien mijn straf omdat ik regelmatig de draak steek met alle pendelaars die zich dagelijks parkeren op de E19 of E34. Iets wat mij nooit kan overkomen. Dacht ik.

Hoe het kan?
Beeld u een smalle straat in, met langs weerskanten geparkeerde auto’s. Voeg er dan twee auto’s aan toe, die elkaar moeten kruisen en waarvan minstens een van de twee van het principe is dat op vrijdagavond in de spits wachten uit den boze is, laat staan achteruit rijden.

En ja, toen ik slalommend tussen de merkwaardig langere file op de plaats delict aankwam, stak de ene auto zijn zijspiegel letterlijk in de carrosserie van de achterdeur van de andere. Beide konden noch naar links, noch naar rechts.
Ik geraakte er dus ook met men fiets niet meer door. En stond dus, net zoals menig ander voertuig, vast in de file. Voor mij de twee gedupeerden, links en rechts geparkeerde auto’s en achter mij een stel ongeduldigen die bijna mijn achterlicht er af reden. Dus heb ik maar mijn fiets in’t midden van de straat gezet, spiegels gaan opzij klappen, afstanden in het oog houden op millimeters (millimeters!) na en beide voertuigen zo goed mogelijk uit hun onbehaaglijke (belachelijke?) situatie redden.
Om daarna bij het weg rijden te zien dat het volgende voertuig uit ongeduldigheid bijna ook vastzat.

Laat mij iedereen die niet gewoon is van in een stad rond te rijden een tip geven: als je een tegenligger (bijna) niet kan kruisen, rij dan zelf achteruit, want de andere zal het zéker niet doen.