Klokje verzet

Wederom danku om mij er weer aan te doen denken dat een blog ook een klok heeft.

Trouwens, nu we - alleja, ikke - het toch hebben over het winter/zomeruur, een quote van collega J.: “Diegene die dat zomeruur heeft uitgevonden, zal zeker geen kinderen hebben gehad!“. Al moest hij toegeven dat het dit maal meeviel tegenover vorige keer.
Zelf heb ik enkel last van de deprimerende donkerte als ik van mijn werk kom. Precies of je hebt tot middernacht zitten doorwerken. Langs de andere kant ben ik dan telkens weer verheugd als ik zie dat het nog maar zo laat is. Alles heeft zijn positieve kant, nietwaar?

Zit u goed?

Een link doorgestuurd op het werk: hoeveel haalt uw werkplek qua ergonomie?

Doe hier de test. Mijn resultaat:

Ergonomie werkplek

Uit de adviezen heb ik onder andere geleerd dat de leuningen van mijn bureaustoel te laag stonden.

Aanpassen dus, voor ik ook thuis zit met een probleem in de rug of nek.

Oktober

Niet november en zeker nog geen december.

Naar mijn mening dus veel te vroeg om zelfs nog maar te spreken over de Goede Sint, die ondertussen her en der al opduikt in de reclamefolders.
Maar neen, wat ziet mijn oog vandaag bij het naar huis wandelen? De etalage van den AVA, en wat staat daarin?

Geloof het of niet: vier kerstbomen!

Mannekes alstublief, don’t push it.

Kort?

Over scheren gesproken…

Onlangs meegedaan aan een studentengrap. Om een lang verhaal kort te maken: ik ging professor spelen en als pointe mijn haar afscheren.
Voor diegene die mij niet kennen, ik heb - of beter had - haar tot bijna op mijn schouders. En dit zou dus worden teruggebracht tot een 12mm. Een broske, zoals ze zeggen.

Maar het experiment ging behoorlijk fout. Midden tijdens mijn act, bleef het opzetstuk van mijn tondeuse in mijn veel te lang haar hangen. Op zich geen probleem, maar wel als je dan verderscheert. Want dan scheer je je kaal.

Which is what i did :-)

Ondertussen - het is al even geleden - is er al terug sprake van haar. Al blijft het nog veel weghebben van een biljartbal.

Zoektocht muziekkoopsite on hold

U wist al dat ik op zoek ben naar een site of programma waarmee je muziek kan kopen. De vereisten blijven:

  1. legaal
  2. voldoende populaire Rock/Pop artieste en liefst ook Vlaamse;
  3. linux-compatibel.

Wel, door een link van Clopin enkele dagen geleden, kan deze zoektocht nu even wachten. I’m using Deezer now! And I’m loving it!

Eigenlijk had ik jaren geleden al een soortgelijk idee. Maar je kent dat, een idee hebben is één, het doen ongeveer drieduizend vierentachtig.
Welk idee, vraagt u? Wel, de makers van Deezer vatten het het beste samen:

Our concept is simple:
- Give consumers a full and free access to all their favourite songs
- Pay artists and their producers through a revenue share based on our advertising revenues
- Help discovering new artists through a wide audience

En al bevat de site nog kinderfoutjes, hij mag er best wezen.
Dus een welgemeend danku aan Daniel Marhely and Jonathan Benassaya, die dit spel in mekaar hebben gestoken. Al was ik wel eerst met dat idee, hé! ;-)

Een kast zeg ik u!

Wow, wat een verbetering. Geen te klein, ongemakkelijk, maar wel mooi door mijn schattie in allerlei kleuren geschilderd, schabbeding. Neen, een echte, volwaardige kast, met spiegel en al. Met een bar om kapstokken aan te hangen en schuifdeuren en plankjes. Enfin, ge kent dat wel, een kast.

Deze is vorige maandag geleverd. Ok, toegegeven, het was niet leuk om een uur voor de wekker afgaat, gewekt te worden met Holllandse stem “Meneer, is het goed dat wij binnen kwartiertje uw kast leveren?“. Maar voor de rest was dit de beste levering die we al gehad hebben. Alles in elkaar gestoken, al het inpak-afval meegenomen - that’s a first! - en wat nog het handigste was: je kon betalen met bancontact. Of om het in de taal van de winkel te zeggen: je kon pinnen!
Dus niet een dag op voorhand belachelijk veel geld in huis halen, soms met twee of meer bankkaarten omdat je aan de limiet van de week zit. Keihandig.
Ja, ‘k ben echt content van de service van Morres Wonen, en tot hiertoe ook van hun kast. Alleja, mijn kast nu hé. Of beter: onze kast, hé schattie?

Nu ze nog vullen. De linkerkant is helemaal van mij. Moehaha!

Terug van Center Parcs

Heh, juist thuisgekomen van een weekend Center Parcs met het bedrijf van mijn wederhelft.

Om eerlijk te zijn, zag ik er in het begin wat tegen op. Veel van haar collega’s ken ik niet. Kwam er dan nog eens bij dat er een heleboel “verplichte” activiteiten waren. Niet officieel verplicht, maar de baas heeft graag dat ge meedoet, dus…
Ik zou dus met een heleboel onbekend volk, allerlei verplichte dingen moeten gaan doen. Klonk niet meteen als het meest leuke weekend.

Maar! Het is heel goed meegevallen. ’s Vrijdags Italiaans buffet gevolgd door bowling; ’s zaterdags werd ontbijt en lunch naar de bungalow gebracht en daartussen was er een Challenge - klimmen, balanceren, slingeren en een beetje nadenken - en als avondeten een fancy dinner met party; ’s zondags een brunch - kroketten, fishsticks, bitterballen, worstjes, vidé, … - en een wandeling. Dus alles goed volgepland, maar toch twee vrije middagen.
Maar zelfs de verplichte activiteiten waren vrij leuk. Ge had een reden om vroeg uit uw bed te komen, en zo steeds een lange dag. Iets wat anders voor mij wel eens een probleem vormt op vakantie :-).
En wat zeker ook leuk was, is dat dit alles vooraf betaald was. Iedereen moest op voorhand een beetje bijleggen, de rest was op kosten van het bedrijf. Alle drank en eten gratis, gratis zwemmen, heel het weekend een gratis fiets ter beschikking. De enige uitzondering waren snacks tussen de maaltijden. Maar dus zelfs tijdens de bowling of de fancy party was alles gratis. Feestje bouwen! ;-)

Het is zeker voor herhaling vatbaar. Volgend jaar nogis! (tenminste als ‘t bedrijf het weer wil doen hé)

En nu, snel gaan slapen, want morgen is’t alweer werkendag.