Blackle

Misschien is dit al oud nieuws voor sommigen/meesten onder jullie, maar ik vond dit alweer een originele en makkelijke manier om energie te sparen!
Een zwarte monitor moet minder licht maken dan een witte. Dus websites met een zwarte achtergrond zorgen ervoor dat uw monitor minder energie verbruikt. Klinkt logisch niet?

Dat vond Blackle ook, en daarom hebben ze de wit-op-zwart versie van Google gemaakt. Simpel, vergt geen moeite en bespaart energie. Ik wou er meteen mijn standaard zoekmachine van maken!

Tot een beetje verder googlen - in het zwart op dat moment - mij op deze pagina bracht en wat verder zoeken hier.
Het blijkt dus enkel te werken op oude CRT monitors. Op LCD’s heeft het een omgekeerd effect, tenzij je meer dan 22inch hebt, wat dus ook maar zelden voorkomt. Spijtig :-(

De vermelde watturen gespaard zijn dus pure verzinsels.
Sommigen beweren dat de site er enkel is om winst te maken met dergelijke spookverhalen, al vind ik niet meteen reclame of iets dergelijks op hun site.
Blackle zelf zegt dat zelfs als het geen energie bespaart, het tenminste de gebruiker er elke keer op attent maakt dat simpele maatregelen het milieu een heel aantal handjes kan helpen. Een flauw argument, als je het mij vraagt.

Zelf gebruik ik nog een oude CRT die ook nogeens groter dan 22inch is - met een volledige inch! - dus ik kan de zwarte versie wel gebruiken. Angezien ik er nog niet volledig uit ben wat nu de bedoeling is van Blackle, opteer ik toch voor deze niet commerciële versie.
Op de monitor op het werk zal ik het andere advies maar volgen en gewoon de brightness wat naar beneden halen.
Alle beetjes helpen, nietwaar.

Een kast

Item nummer zoveel is in aantocht. Vorige zaterdag besteld in een Nederlandse meubelwinkel.

En, man, het was weer een moeilijke keuze. Het moet bij het bed passen, groot genoeg, niet té groot en vooral: iets wat we beide mooi vinden.
Uiteindelijk viel onze blik op een kast zoals er wel twintig stonden. Maar dan met dit hout en dat antraciet zwart.

Verkoper erbij, en as could be expected, bij dit type kast kan er geen hout en bij dat type geen zwart.
Weer een lang overleg met hersenpijniging. Maar uiteindelijk is er dan dus toch iets uit de bus gekomen. Alleen nog weken wachten natuurlijk :-(

Maar ze is in aantocht, da’s ‘t bijzonderste!

Wij zingen voor A

Nog wat aan’t spelen geweest met mijn nieuw speelgoed. Dit is eruit gekomen:

Voor diegene die niet aanwezig konden zijn of voor zij die al met nostalgie terugdenken, de Gedempte Zuiderdokken op 12 augustus: Recording (3).mp3

Als u goed luistert kan u Clopin, Dikkie en mezelf herkennen. Niet dat we er fier op zijn, maar toch… Op de moment zelf, met 40.000 man, klonk dat wél goed.

Nog niet dood

Het is hier de laatste dagen - ahum, weken - vrij stil. Hoewel het misschien zo lijkt, heb ik mijn verjaardagsweekend wel degelijk overleefd.
Mijn geliefde had het hele weekend gepland, de schat. Met een dag Walibi, een feestje, bezoek aan schoon- en gewone ouders, een voetbalwedstrijd en daartussen tijd om uit te rusten.
Veel cadeaus gekregen, waarvoor dank aan iedereen en ook voor’t komen naar ‘t feestje. Het was gezellig, vond ik toch. En aangezien’t voor mij was, is dat’t bijzonderste. :-)

Wat ik verder zoal heb gedaan?

Wel euhm, gewoon werken en zo. En tijdens de weekends, feestjes bouwen hé, zoals het hoort in de zomer. Zijn de revue gepasseerd:

  • Antwerpen Zingt: altijd leuk, zelfs al had mijn stem het al begeven tijdens Germinal Beerschot - Brugge (met het grote-clubs-krijgen-penalties fenomeen).
  • De Lichtfeesten: met een record van 5km theelichtjes op een rij, dat ik volledig gemist heb.
  • De Bollekesfeesten: meer bepaald Antwerpen Proeft op de groenplaats. Waar ik voornamelijk de bollekes heb geproefd
  • MuseumNacht: het foto-museum viel tegen, nam mij helemaal niet mee naar Hollywood. Alleen de cocktails waren goed, maar wel duur.
    Het Vleeshuis was wel interessant, alwaar ik op een elektronische beiaard heb mogen spelen en we gezien hebben hoe je de Quickstep (niet) moet dansen.

Of er de voorbije weken iets speciaals gebeurd is?
Wel, ik heb een GSM gekocht - eindelijk - die nu al volop in gebruik is. Het is een Sony Ericsson Z710i geworden, waarnaar ik graag zou linken, maar ik geraak niet op de website omdat mijn flashplayer niet werkt. Wat mij meteen tot het volgende punt brengt, namelijk dat ik mijn nieuwe PC helemaal heb moeten herconfigureren. Meer hierover later, als ik er de tijd voor vind.
Verder hebben we een zetel gekocht, jaha! Een hoekmodel dat, om eerlijk te zijn, net iets groter is dan gepland. Maar dat desondanks - weer zo’n leuk woord om te gebruiken - hier toch mooi zal staan (hoop ik dan).
En! Onze reis is eindelijk vastgelegd! Yeps, sinds vorige zaterdag ligt het vast, we gaan naar Kreta! Vraag mij nimeer hoe het dorpje (of stad) noemt, maar ik ben er vrij zeker van dat het ergens in Kreta ligt ;-)

Waarom ik dit nu maar eerst blog?
Wel, geen reden eigenlijk. Het komt er gewoon niet van om ’s avonds de PC op te zetten. Tenzij dan om een of andere installatie te starten. En dan zit ik er ook maar maximum tien minuten aan.
Ik denk regelmatig dit ga ik bloggen, maar het komt er nooit van.
Misschien eens de blog-opties bekijken van mijn GSM - ja, zelfs dat zit tegenwoordig mee in die toestellen. Dan kan ik het bloggen wanneer ik het denk. Maar dan moet ik vooraf wel de kost ervan eens opzoeken.

Voila, dat was de korte samenvatting van de voorbije weken. En wat hebt u zoal gedaan?

Een kwarteeuw

Ja, nog een volledige dag en het is zover….

Feestje bouwen!! :-)

Plastieken zakjes

Geen plastieken zakjes meer in supermarkten, woohoow!
Dat vind ik er toch van.

In ‘t begin dacht ik dat het een initiatief van alleen Delhaize was. Een bedrijf dat op zichzelf iets doet voor het milieu. Ik vond de supermarktketen meteen drie keer zo sympathiek.
Later vernam ik dat de overheid er ook een hand in heeft en dat er meerder (alle?) supermarkten hun wegwerpzakjes bannen. Nog beter dus!

Niet alleen voor het milieu, maar ook voor mijn kast. Die puilt na een half jaartje al uit van de plastiek zakken. Ik neem ze mee als ik ga boodschappen doen, steek ze in de vuilbakken, enz. Maar ik krijg die dingen niet opgebruikt tegen het tempo dat ze binnenkomen. En ja, ik smijt nu eenmaal niet graag dingen weg die nog bruikbaar zijn.
Zo ben ik dus dubbel dankbaar voor deze maatregel.

Maar wat hoor ik nu op ATV? Dat er mensen ontevreden zijn hierover. Met opmerkingen als “‘t is toch wel ambetant” en “als ge nu is een keer wat teveel koopt en ge hebt maar één zakje bij”.
Hoeveel moeite is het om een eigen zak, doos of bak in uw auto te steken voor je naar de winkel gaat? En als je het dan vergeet, bieden meeste supermarkten nog steeds een vorm van wegwerpzak aan tegen goedkope prijs.
Nogeens chapeau voor Delhaize die voor deze gevallen een milieuvriendelijke versie van de wegwerpzak heeft ingevoerd.

Maar het word nog erger. Er is zelfs iemand die acties op touw zet om deze milieu verpestende zakken terug te brengen. Ik ga de kerel niet meer aandacht geven door naar hem te linken of de naam van zijn actie te vermelden, maar ik kan enkel concluderen dat de persoon te lui is om een eigen zakje mee te nemen en te gierig om er een te kopen.

Een wrak

Het vervolg van mijn accident is ondertussen dus al gekend. Logischerwijs was de andere in fout.
Woohoow, nieuwe achter- én zijkant voor de wagen! Op kosten van de verzekering!!

Ja, dat had je gedacht natuurlijk.
Nadat ik de wagen een dag in een naburige garage had gezet zodat er een expert naar kon komen kijken (lees: een fikse wandeling naar het werk), kreeg mijn vader, de officiële verzekeringshouder van de wagen, een brief van het expertisebureau in de bus. Hijzelf was op congé - ergens tussen Engeland en Frankrijk - dus heeft mijn broer hem geopend. Die lichtte mij op telefonische wijze in dat mijn lief autootje perte total verklaard is.

Pardon?

Ja. De schade aan het voertuig bedraagt meer dan de marktwaarde van het zeven jaar oude wagentje (of zoiets).
Dit terwijl er enkel een stuk van het kofferdeksel geplooid is, een scheur in de bumper en een bluts langs de zijkant. Er is geen enkel vitaal onderdeel geraakt, ik kan en mag er gerust mee blijven rondrijden. Maar toch is de schade te groot. :-(
Verder in de brief staat dat mijn verzekeringsmaatschappij al een opkoper heeft gevonden voor het wrak - ja, zo noemen ze mijn geliefd automobieltje tegenwoordig - en ze mij het verschil tussen de waarde van de auto voor het accident en het bedrag dat de opkoper ervoor wil geven, zullen uitbetalen.

Ik kan zelf kiezen wat ik met mijn auto doe. Of hem dumpen bij die opkoper, of hem zelf verkopen, of er gewoon mee verderrijden en hem eventueel ergens laten oplappen.
Vanzelfsprekend ga ik voor dit laatste Een paar blutsen en het spel al in de vuilbak smijten zeker. Het is geen wegwerpproduct.

Ik zal wel zo’n stiftje kopen en daar waar de verf eraf is, bijschilderen. Die lelijke deuk zou ik er graag laten uithalen. Op voorwaarde dat dit niet meer kost dan het bedrag dat ik van de verzekering ga krijgen. Hoeveel dit bedraagt, zullen ze mij of mijn vader zo snel mogelijk laten weten. Afwachten dus.