Spetter

En we doen mee!

Altijd leuk, probeer het zelf maar…

Greasemokey

Is en blijft leuk om mee te spelen. En als iemand dan een typisch probleem heeft dat ermee kan worden opgelost, kan ik het niet laten om er nog eens mee te knoeien.

Het is waarschijnlijk geen opperbeste code, en er zullen wel fouten inzitten, maar het doet zijn werk, althans bij mij. Dus hier Dikkie: alstu!
Gewoon Greasemonkey installeren, het script openen in firefox en op installeren klikken. Dat zou het moeten doen om uw linkje terug te krijgen.

Iemand een blowjob?

U herinnert zich waarschijnlijk wel de partij NEE van de vorige verkiezingen. Een protestpartij die u de mogelijkhied biedt tegen de huidige politiek te stemmen. Wel ze komen nu terug op voor de komende verkiezingen.

U hebt misschien ook al kennis gemaakt met hun nieuwe parodie-campagne, Ik beloof u 400.000 jobs getekend Tania.
Wel door deze campagne, en vooral door de affiche natuurlijk, heeft ze enorm veel reactie gekregen van mannen die vragen of ze ook blowjobs weggeeft. Haar antwoord: wel ja, maar dan wel maar 40.000. Dus al wie geïnteresseerd is: bestel hier uw blowjob van Tania.
Er zijn wel enige regels aan verbonden, zoals any attempt to influence the depth of insertion by the user will result in immediate end of service, ‘t is maar dat g’et weet hé.

Allé, waarop wacht ge nog? Ik heb er al vast een besteld! (maar dan vooral uit nieuwsgierigheid naar wat er zal gebeuren, want mij maak je niet wijs dat die griet echt 500 dagen dag in dag uit onbekenden in de mond gaat nemen; 80 man per dag, als ze daar maar geen keelontsteking aan overhoudt).

Streepjescode

Moest u zich toevallig doodvervelen, en niets weten om te doen voor de komende, wel euhm, jaren. Wel hier is een bezigheidstherapie: deze animatie uitkijken. Ze duurt ongeveer 10 jaar, als we de maker mogen geloven, en bestaat simpelweg uit het genereren van alle mogelijke barcodes.

Waar houdt een mens zich mee bezig, vraagt u zich af? Wel Scott Blake blijkbaar heel veel met streepjescodes. Hij heeft er zelf kunstgalerijen vol mee gehangen. Ieder zijn kunstvorm zeker?
Al moet ik toegeven dat zo’n bargecodeerde Bill Gates of Oprah Winfrey wel aardig gedaan is.

Stijf

Mooi weekendje achter de rug. Het heeft net te weinig geregend om nat te worden en de zon heeft net genoeg geschenen om het af en toe warm te krijgen. Maar dat lukte ook wel met een kampvuurtje, zij het dan in een barbecue, aangezien het blijkbaar sinds de droogte van april verboden is open vuren te maken in de Ardennen.

Verder heeft mijn schoonfamilie mij ook moreel verplicht mee te gaan boswandelen. Wat ik eigenlijk enkel zeg om het op hen te steken dat ik nu zo stijf ben als een plank. Want de dag na de wandeltocht ben ik immers vrijwillig meegegaan op een tweede, kortere.
Deze laatste had echter wel een gesmaakte tussenstop boven op de berg aan café La Ferme, waar ze ook Duvel hebben ;-)

De avonden werden gevuld met gezellig keuvelen bij gitaarmuziek van mijn schoonvader. Dit met Belgisch bier, vers gekoeld in de Ourthe!

De enige voor wie het weekend misschien een dipje had, was de kersverse vriend van mijn schoonnicht - voor zover dat woord bestaat - welke om 21u ’s avonds zich realiseerde dat zijn reservewiel lek was. Wat niet handig is als je 17km van de camping verwijderd een klapband krijgt. Maar de jongen is door een zeer behulpzame kerel geholpen, en kwam daardoor nog net op tijd voor de BBQ.

Weekendje

Voila, net genezen en we gaan al met vakantie. Een jaarlijks traditie van mijn schoonfamilie. Een weekendje met de tent naar de Ardennen of iets soortgelijks.

Dus mensen, tot zondagavond, ik ga het er van pakken. Liefst niet met teveel regen. Bibi wil niet zieker terug komen dan bij het vertrek.

Ciao.

Smobi

Bij het oprommelen kwam ik een oude videoband tegen (voor de jongere lezer: dat is zo’n ding met magneetband waar ze vroeger programma’s van tv op opnamen). Op de band stond ‘Herbie, the love bug‘. Ik dacht, ik moet toch rusten van de dokter, dus laten we lekker een filmpje kijken. En zo’n aloude kever-film kan er steeds in.

Nostalgie kwam in mij boven toen ik de band startte. Niet vanwege de film, maar door de reclameblokken. Het begon al met de voor sommige, al dan niet meesten onder u, overgekende oude VTM-tune. Iets van tudududuuuu… tudududuuuuu… tudu dudu Veee Teee eeeM. Ik bemerkte bij mezelf meteen een smile van herkenning.
Voor de kenners onder jullie, het was het beginfilmpje voor de VTM-film. Dat begint met een aantal filmrollen die over je scherm gaan, waarvan er eentje plat gaat, die dan verandert in een glitterstraat die naar een huis leidt met daarop ‘VTM FILM’. Zij die dit herkennen, steek uw hand op…

Verder waren er ook een aantal reclameboodschappen waar ik even voor terugspoelde om ze nog eens te bekijken. Zo herinnert iedere iets oudere twintiger wel de SMOBI-werkbank. Iets dat je gewoon moest hebben in die tijd. Met plastieken engelse sleutels voor vijzen die je ook met de losse hand kon aandraaien. Een bijna nutteloze bankschroef. Een assortiment van dingen om ineen te klikken en vast te vijzen. En dit natuurlijk allemaal in felle gele, rode, groene en blauwe kleurtjes. Again: steek uw hand op voor als u het herkent…