Nog niet dood

Het is hier de laatste dagen - ahum, weken - vrij stil. Hoewel het misschien zo lijkt, heb ik mijn verjaardagsweekend wel degelijk overleefd.
Mijn geliefde had het hele weekend gepland, de schat. Met een dag Walibi, een feestje, bezoek aan schoon- en gewone ouders, een voetbalwedstrijd en daartussen tijd om uit te rusten.
Veel cadeaus gekregen, waarvoor dank aan iedereen en ook voor’t komen naar ‘t feestje. Het was gezellig, vond ik toch. En aangezien’t voor mij was, is dat’t bijzonderste. :-)

Wat ik verder zoal heb gedaan?

Wel euhm, gewoon werken en zo. En tijdens de weekends, feestjes bouwen hé, zoals het hoort in de zomer. Zijn de revue gepasseerd:

  • Antwerpen Zingt: altijd leuk, zelfs al had mijn stem het al begeven tijdens Germinal Beerschot - Brugge (met het grote-clubs-krijgen-penalties fenomeen).
  • De Lichtfeesten: met een record van 5km theelichtjes op een rij, dat ik volledig gemist heb.
  • De Bollekesfeesten: meer bepaald Antwerpen Proeft op de groenplaats. Waar ik voornamelijk de bollekes heb geproefd
  • MuseumNacht: het foto-museum viel tegen, nam mij helemaal niet mee naar Hollywood. Alleen de cocktails waren goed, maar wel duur.
    Het Vleeshuis was wel interessant, alwaar ik op een elektronische beiaard heb mogen spelen en we gezien hebben hoe je de Quickstep (niet) moet dansen.

Of er de voorbije weken iets speciaals gebeurd is?
Wel, ik heb een GSM gekocht - eindelijk - die nu al volop in gebruik is. Het is een Sony Ericsson Z710i geworden, waarnaar ik graag zou linken, maar ik geraak niet op de website omdat mijn flashplayer niet werkt. Wat mij meteen tot het volgende punt brengt, namelijk dat ik mijn nieuwe PC helemaal heb moeten herconfigureren. Meer hierover later, als ik er de tijd voor vind.
Verder hebben we een zetel gekocht, jaha! Een hoekmodel dat, om eerlijk te zijn, net iets groter is dan gepland. Maar dat desondanks - weer zo’n leuk woord om te gebruiken - hier toch mooi zal staan (hoop ik dan).
En! Onze reis is eindelijk vastgelegd! Yeps, sinds vorige zaterdag ligt het vast, we gaan naar Kreta! Vraag mij nimeer hoe het dorpje (of stad) noemt, maar ik ben er vrij zeker van dat het ergens in Kreta ligt ;-)

Waarom ik dit nu maar eerst blog?
Wel, geen reden eigenlijk. Het komt er gewoon niet van om ’s avonds de PC op te zetten. Tenzij dan om een of andere installatie te starten. En dan zit ik er ook maar maximum tien minuten aan.
Ik denk regelmatig dit ga ik bloggen, maar het komt er nooit van.
Misschien eens de blog-opties bekijken van mijn GSM - ja, zelfs dat zit tegenwoordig mee in die toestellen. Dan kan ik het bloggen wanneer ik het denk. Maar dan moet ik vooraf wel de kost ervan eens opzoeken.

Voila, dat was de korte samenvatting van de voorbije weken. En wat hebt u zoal gedaan?

Google SketchUp to the rescue

Al wekenlang zitten wij hier met de handen in het haar over onze zetel. We willen beide een hoekzetel, maar weten niet goed hoe die te zetten. Zo staat de stoof in de weg, zo staat de TV op de verkeerde plaats en als je hem daar zet kan je niet door. U kent het waarschijnlijk wel.

Na talloze avonden babbelen en argumenteren - noem het maar discussiëren - waren we er nog steeds niet uitgeraakt.
Tot we het idee kregen een of andere home planner te gebruiken. De kamer op papier of in gedachten uittekenen hielp al lang niet meer.

Eerst de IKEA planners geprobeerd. Spijtig genoeg hebben die niets specifiek om een living uit te tekenen. Enkel iets voor de keuken, voor de slaapkamer en iets voor de werkplek. Dan maar het laatste, aangezien er ook een bureau in de living zou moeten komen.
Alles geïnstalleerd, kamer (nogeens) opgemeten met alle hoeken en kantjes en alles ingegeven. Maar dan. Ik weet niet wat ik fout heb gedaan, maar ik kon geen enkel meubel in deze kamer zetten. De lijst was leeg.

Dus dan maar over naar andere tools. En toen viel mijn euro. Waarom niet Google SketchUp gebruiken om alles te tekenen? Niet dat er al mee gewerkt had, maar het dient toch om eenvoudig dingen te modelleren, non?
En inderdaad, na een avondje tekenen, stond er voor onze neus op het computerscherm een volledig uitgewerkte kamer met bureau, tafel, stoelen en kasten. En niet te vergeten: een zetel!
Dus ziehier onze huiskamer. Niet alle details zijn weergegeven, om er voor de toekomstige bezoeker nog een beetje mysterie in te houden hé ;-)

Model appartement

Achteraf hebben we opgemerkt, ook door er met andere mensen over te praten, dat er nog een paar dingen niet helemaal zijn zoals het hoort. Zoals de TV, die we los voor de venster hebben gezet. Volgens sommigen zou dit slecht voor de ogen zijn, invallen licht en al. Iemand hier ervaringen mee?
Maar, in ieder geval, er is nu een plan. We weten ongeveer hoe groot de zetel kan zijn en waar hij terecht zal komen. Achteraf kan er nog altijd geschoven en verzet worden, moest het niet naar wens zijn.

Op naar de meubelwinkel dus!

Groot scherm

Oooh, wat een zaligheid. Een groot oppervlak vol lichtgevende pixels. Tweemaal of misschien bijna driemaal zo breed als zijn voorganger.
Dit vergezeld met stereogeluid dat wordt voortgebracht door twee volwaardige boxen, in plaats van de voormalige twee mono speakertjes die bij bepaalde frquenties enkel het geluid van een stervende bromvlieg imiteerden.

Grote vooruitgang dus ten huize, euh, ja bij mij dus he. En dit hebben wij te danken aan mijn schoonfamilie, die hun avondlijk kijktoestel opgewaardeerd hebben tot een plattere. Hierdoor werd de nog perfect werkende vorige versie afgedankt richting onzentwege.

Het, voor ons althans, nieuwe toestel, vervangt de twee schermen op het salonkastje. Het rechtse was een computerscherm om aan onze, correctie, aan mijn vrienin haar laptop te hangen om DVD te kijken. Dit is nu verdwenen naar de bureaukamer, waar wel nog geen computer staat, maar alle begin is moeilijk zeker?
Het linkse scherm betrof een mini televisie, die nu naar de slaapkamer is verhuisd, aangezien er daar ook een kabelaansluiting ligt.

En wat doe je dan de eerste avond dat je thuis zit. Lekker in de zetel naar het grote scherm kijken? Neen natuurlijk, in bed kruipen en gezellig film kijken onder de lakens. Terug naar het kleine schermpje turen.
De logica hierachter ben ik nog even aan het zoeken. Maar ik ben al wel zeer blij met de grote teevee. Danku schoonpapa en -mama!

Liggen in een bed

… kan een zaaaligheid zijn. Zeker als je het sinds februarie met een matras op de grond moet stellen en er nu opeens een heel bed op je wacht als je je ’s avonds - of in mijn geval ’s nachts - naar de slaapkamer begeeft.
Ok, het bed is niet helemaal perfect. De lattenbodems zijn te hoog of liggen te hoog of iets dergelijks. Het komt er op neer dat onze matras niet in het kader van het bed ligt, maar er juist boven. Een iets minder fraai zicht dan hoe we het ons hadden voorgesteld, maar daar voel je nix van als je er in ligt.

Zo slapen op een volwaardig bed, het geeft meteen een heel ander gevoel. Alsof je wel 4 meter in de lucht bengelt.
Het lijkt net of al die vorige nachten een lang uitgestrekte campeerervaring waren en er nu eindelijk kan geslapen worden in iets wat zich met trots slaapkamer mag noemen.

Deze morgen was het dus nogeens extra zwaar om op te staan. En dit dan nog eens op een vrijdag. *zucht*
Maar, ik heb wel zalig geslapen. Nog van dat! Morgen ben ik dus niet voor de middag bereikbaar ;-)

Vochtigheid

Schimmel in de hoek… is een miserie in huis.

Het probleem is waarschijnlijk condensatie, gezien de locatie en de plaatsing van dubbel glas bij de vorige huurders, wanneer het probleem ontstaan is.
Gelukkig hebben wij een zeer sympathieke huisbaas, waardoor ik er alle vertrouwen in heb, dat dit wordt opgelost.

Maar leuk is het in elk geval niet…

Onafhankelijkheid

Voila, weeral twee nieuwe aanwinsten in het huishouden. Het betreft een wasmachine met bijhorende droogkast. En met bijhorende, bedoel ik ook bijhorend: zelfde merk, zelfde afwerking en samen gekocht in een gezamenlijke promotie bij Krëfel.
De machinerie is al eenmaal uitgetest en blijkt zijn job te doen. De kleren zijn proper en het huis zit niet onder water. Dit laatste was een pluspunt dat ik te zeerste appreciëerde. ;-)

Zoals mijn schat al opmerkte, geeft zo’n eigen was-faciliteit toch een gevoel van zelfstandigheid. Onafhankelijk van de ouders die niet langer jouw wasje moeten doen. Niet meer met volle sportzak huiswaarts keren om hem in te wisselen tegen een proper gewassen exemplaar. Zolang je dit hoeft te doen, voel je je toch niet volledig op eigen benen staan, vind je niet?
Maar dit is nu dus niet meer nodig. Wat niet wil zeggen dat ik niet langer regelmatig naar mijn ouderlijk huis zal terugkeren. Neen, ik zal jullie drietjes zeker nog lastig vallen, wees daar maar zeker van. Jullie zijn nog niet van mij vanaf. Al was het maar om te discussiëren over het feit of Rupel Boom nu 1 of 2 spitsen moet aankopen voor volgend seizoen.

En ik zou graag deze post afsluiten met mijn moeder te bedanken. Ze hoeft het nu niet meer te doen, dus welk beter moment is er om danku te zeggen voor al die wasjes van de vorige, ja, 24 jaar eigenlijk.
Bedankt mama xxx.

Grote kast, kleine auto

Eindelijk nog is tijd gehad om een paar aankopen te doen voor het appartement. Na het werk gezellig met z’n tweetjes naar IKEA, waar we de perfecte kastjes voor in onze toilet hebben gevonden. Ze waren als op maat gemaakt. Maar we konden ze niet kopen :-(
De badkamerafdeling van IKEA Wilrijk is namelijk verhuisd, en het desbetreffende kastje is dus, tesamen met nog een heel assortiment badkamermeubelen, niet meer beschikbaar. Dus bestellen, maar dat ging ook niet. Er was een probleem, dat ze morgen gaan proberen te regelen. In ruil daarvoor moesten we geen voorschot betalen op de bestelling.

Dus dan maar andere dingen gekocht, waaronder spiegels en een gorte kast, voor in de bureau. Maar hoe dichter we met deze kast - alleja, met de dozen waarin de onderdelen van de kast zaten - bij de auto kwamen, hoe duidelijker het werd dat deze absoluut niet in elkaar zouden passen.
Ik zei nog: “we rijden wel voorzichtig met de kofferklep open”, maar toen het karretje met de 3 lange dozen naast de Peugeot 206 stond, was duidelijk dat zelfs dit geen optie was.
Dus wat doe je dan in zo’n situatie… Je doet beroep op bereidwillige vrienden, die toevallig een ruime vervangwagen ter beschikking hebben en die u uit de nood willen helpen. ;-)

Hierna volgende een wachttijd die ingevuld werd door het kijken naar de zonsondergang, die juist zichbaar was tussen de IKEA en de Krëfel, en het ik-zit-op-de-kast-en-jij-duwt spelletje. Ja, zelfs op een IKEA parking kan je je amuseren als je wil. :-D
Hierna kwamen Clopin en Evelyne tot redding. Dit keer met de auto en niet met fiets zoals daarvoor ;-) . Clopin’s auto volgeladen, die van Evelyne stak al vol met fiets, en na nog wat geklets doorgereden en alle meubelstukken mooi thuis afleverd gekregen. Waarvoor oprecht dank, vooral aan Clopin en ook aan Evelyne natuurlijk. Een pint volgende keer, man!