Druk

Druk, druk, druk, maar wel gezellig druk. Allemaal leuke dingen doen. Pakjes geven, pakjes krijgen, meubelen kopen en in elkaar steken (meubelen kiezen ben ik beu, maar ze kopen nog niet ;-) ), huis oprommelen (is vooral leuk als je eindelijk plaats hebt om alles in weg te steken), alles regelen voor de nieuwjaarsparty (sorry, ik zou u graag allen uitnodigen, maar mijn stekje is daar net iets te beperkt voor. Maar wie wil, mag virtueel aanwezig zijn).
Enfin, ik amuseer me dus. En wie niet deze dagen, zou ik denken.

Ook aan danku aan iedereen voor de leuke cadeaus. Het is - om eerlijk te zijn - lang geleden dat ik zo weinig nutteloze of flauwe cadeaus heb gekregen. Ik kan eigenlijk geen enkel verkeerd cadeau bedenken van dit jaar. Dus bedankt iedereen, ik hoop dat mijn cadeau even leuk is als dat van jullie.

Én ik ben ook verheugd te zeggen dat dit de eerste post is van op mijn - sorry schat: ons - nieuw bureau! Het laatste nieuwe meubelstuk dat er is bijgekomen. En hij staat echt zeer mooi in onze living, al zeg ik het zelf. Maar daar mogen onze gasten op het Nieuwjaarsfeestje zelf over oordelen.
Nu nog de bijhorende kast in elkaar vijzen. IKEA, goed idee! ;-)

Een kast zeg ik u!

Wow, wat een verbetering. Geen te klein, ongemakkelijk, maar wel mooi door mijn schattie in allerlei kleuren geschilderd, schabbeding. Neen, een echte, volwaardige kast, met spiegel en al. Met een bar om kapstokken aan te hangen en schuifdeuren en plankjes. Enfin, ge kent dat wel, een kast.

Deze is vorige maandag geleverd. Ok, toegegeven, het was niet leuk om een uur voor de wekker afgaat, gewekt te worden met Holllandse stem “Meneer, is het goed dat wij binnen kwartiertje uw kast leveren?“. Maar voor de rest was dit de beste levering die we al gehad hebben. Alles in elkaar gestoken, al het inpak-afval meegenomen - that’s a first! - en wat nog het handigste was: je kon betalen met bancontact. Of om het in de taal van de winkel te zeggen: je kon pinnen!
Dus niet een dag op voorhand belachelijk veel geld in huis halen, soms met twee of meer bankkaarten omdat je aan de limiet van de week zit. Keihandig.
Ja, ‘k ben echt content van de service van Morres Wonen, en tot hiertoe ook van hun kast. Alleja, mijn kast nu hé. Of beter: onze kast, hé schattie?

Nu ze nog vullen. De linkerkant is helemaal van mij. Moehaha!

Het IKEA verhaal (3)

Op dat moment dacht ik dat ik mijn kastjes nooit zou zien. Ik wou juist voorstellen om simpelweg ons geld terug te geven in ruil voor de schabben en scharnieren, maar toen liet IKEA de klantvriendelijke kant zien die ik van hen gewoon ben:

IKEA-man: Ik heb uw dossier terug geopend en er bijgevoegd wat er gebeurd is. De deurtjes zal u in Zaventem moeten gaan kiezen, daar zit niets anders op. Maar, omdat er zoveel is misgelopen, krijgt u van ons \u20ac25.00 compensatie en een kilometervergoeding voor de rit naar Zaventem. Waar u ook meteen uw kasten meekrijgt.

Well, fine for me!

Meteen naar Zaventem gereden. Na, zoals gewoonlijk, wat verkeerd rijden, de IKEA gevonden en ik kan u zeggen, als u denkt dat die van Wilrijk groot is, nah-ah! Doe hem maal twee en je bent er. En die verdubbeling mag je letter nemen, gewoon een verdiep erop zetten.
Bij het binnenkomen zagen we meteen een rij kassa’s die oneindig leek door te lopen. Als ik mij goed herinner, waren het er zesendertig.

Maar, om een nog langer verhaal ietwat korter te maken: na lang wachten aan de klantendienst, de IKEA doorspurten, elkaar kwijtspelen ergens op een van de twee verdiepen, deurtjes kiezen die door de kilometervergoeding e.d. nog maar \u20ac6.00 kosten, hebben we nu eindelijk onze kastjes.
Nu nog de boormachine van mijn vader nogeens lenen, en de eerste meubelstukken die we samen gekocht hebben, hangen eindelijk aan de muur!

Het IKEA verhaal (2)

Het verdere gesprek aan de klantendienst:

IKEA-man: Hmm, volgens de computer is uw dossier reeds afgesloten.
Wij: Pardon? Afgesloten? En waarom dan wel?
IKEA-man: Men zou u gebeld hebben voor meer informatie, u zou terugbellen en dat is niet gebeurd.
Wij: Dat klopt, ze hebben mij gebeld op het werk en vroeger naar de nummer van de missende artikels. Die wist ik natuurlijk niet van buiten. Ik heb nadien fortuinen gespendeerd op de wachtlijn om deze nummers door te geven.
IKEA-man: Ahja, aangezien ze hier niks hebben gehoord van jullie hebben ze het dossier afgesloten. En die kastjes die hebben we hier niet meer, die moeten van Zaventem komen.
En over de deurtjes, welke naam hadden die?
Wij: Geen idee.
IKEA-man: Ja, dan kan ik die niet opzoeken. En wij hebben die hier niet meer. Hoe gaan we dit probleem oplossen…

Het IKEA verhaal (1)

Een post die ik al een paar dagen wil schrijven, maar o.a. wegens ziekte nog niet heb gedaan. En omdat ik zelf niet graag lange posts lees, heb ik hem in stukjes gekapt.

Vorige zaterdag zijn we naar de meubelwinkels gereden waar we nog problemen mee hadden. Want er is bijna niets dat hier geleverd werd zonder dat er iets fout mee was.
De laatste stop was IKEA. Het verhaal dat we daar tegen de klantendienst deden:

In mei - jawel, u leest goed: mei - hebben we hier badkamerkastjes gekocht. Aangezien IKEA Wilrijk toen stopte met badkamermeubelen, waren die niet meer in stok. Ze zouden geleverd worden via een KIALA-punt.

“Een wat?”, hoor ik u zeggen? Wel een KIALA-punt is een winkeltje bij u in de buurt waar de meubelstukken zullen worden geleverd, zodat u ze daar kan oppikken.

Toen we de kastjes zijn gaan ophalen in die winkel, kregen we enkel planken en scharnieren. Na een tijdje wachten op de rest, hebben we naar de klantendienst gebeld om te vragen wat er was misgelopen. Ondertussen - eind september dus - hebben wij nog steeds niet de rest van onze kastjes ontvangen.
Verder hadden we ook de deurtjes van het toonzaalmodel besteld. Men ging ons bellen wanneer de toonzaal werd afgebroken en dan zouden we die mogen komen ophalen. Wat dus ook niet gebeurd is.

De rest volgt dus in een volgende post…

Terug aangesloten

Afgelopen weekend is het tweede grote meubelobject eindelijk gearriveerd. Hij staat hier nu in de leefruimte mooi zacht te wezen. Een grote hoek vol. Zo groot, dat de bureau uit de weg moest en dus ook alle apparatuur die erop stond.

Maar eerst gisterenavond heb ik de tijd gevonden terug een PC met scherm te installeren. Wat niet zo simpel was, rekening houdend met dat ik een 21″ CRT scherm heb - zo’n grote bak dus - en een redelijk klein bureautje. Het scherm moet hierdoor steeds een stevig object hebben om tegen te leunen, want anders neemt het de bureau mee in zijn val naar de onderburen.
Daarna zoeken naar hoe alle kabels moeten, of beter kunnen liggen en er was terug een draaiende computer (buiten het feit dat ik mijn X-server naar de bom had geholpen, maar dat heeft hier eigenlijk niets mee te maken).

Dus nu hebben wij een vernieuwde woonkamer. Met een schuine bureau - voorlopig - maar vooral: met een hele grote zachte mooie hoekzetel. En dat hij goed zit, daar mag je zeker van zijn. Één dag stond hij hier, en we zijn er met z’n tweeën in in’t slaap gevallen.
Het is een knalrode en het model noemt Passion, wat wil je nog meer? Dit wordt zeker en vast een liefdevol knuffelobject.

Een kast

Item nummer zoveel is in aantocht. Vorige zaterdag besteld in een Nederlandse meubelwinkel.

En, man, het was weer een moeilijke keuze. Het moet bij het bed passen, groot genoeg, niet té groot en vooral: iets wat we beide mooi vinden.
Uiteindelijk viel onze blik op een kast zoals er wel twintig stonden. Maar dan met dit hout en dat antraciet zwart.

Verkoper erbij, en as could be expected, bij dit type kast kan er geen hout en bij dat type geen zwart.
Weer een lang overleg met hersenpijniging. Maar uiteindelijk is er dan dus toch iets uit de bus gekomen. Alleen nog weken wachten natuurlijk :-(

Maar ze is in aantocht, da’s ‘t bijzonderste!