Synchroonzwemmen

Ja, u leest het goed. Vorige zaterdag hebben wij - zijnde mijn schattie en ik - onze culturele horizon verlegd. Waterballet, een sport waar ik mijzelf nooit had zien naartoe gaan.
Maar Eva, een vriendin die dit al van kindsbeen af doet, nodigde ons uit voor de dertigste verjaardag van de Synchro Dolfins.

Het was een voorstelling, waarin alle leeftijdsgroepen van de club aan bod kwamen en ook gastgroepen en dansgroepen. Dit alles in het thema Duizend en een nacht. Verder ga ik niet in detail treden, daar ik geen blaas van synchroonzwemmen ken.
Wel kan ik zeggen dat de pupillen van Eva het zeer goed deden. Naar mijn amateuristische mening, beter dan de andere groepen.

En, wat ook dient gezegd worden: ik heb mij - tegen mijn verwachtingen in, moet ik eerlijk toegeven - niet verveeld. Ok, het wordt nu niet mijn favoriete sport om naar te kijken, maar het heeft zijn schoonheden, weet ik nu. En we zijn toch weeral eens een ervaring rijker, nietwaar?

Oh ja, wist u trouwens dat er mannelijke buikdansers bestaan? I kid you not.

Oud en nieuw

Vorige week zijn wij, zoals elk jaar, naar het Wereldfestival van Folklore te Schoten geweest. Extra aandacht ging naar Kenia, aangezien mijn schoonouder dit jaar hun onderdak verlenen aan twee Kenianen, Lenny en Jackson, twee toffe gasten met een enorme eetlust en nog grotere conditie.

En hoewel Kenia zeer goed was - ik voelde mij meteen op een wereldbekerwedstrijd - was een van de groepen die mij dit jaar in het oog sprong Canada, of meer bepaald Quebeq. En dit al voor dat ze begonnen dansen.
De omroepster gaf namelijk een interessant weetje over de dansgroep prijs. Deze was speciaal samengesteld voor dit festival, en werd dus ook La Grande Visite gedoopt.
Omdat de orginisate graag een Canadese groep had en er geen werd gevonden met de nodige kwailiteiten die de voorbije jaren nog niet was langsgeweest, was er een oproep gelanceerd aan de beste volksdansers van het land. Mensen die elkaar nog nooit gezien hadden, kwamen voor een week samen om folkloristishe dansen te demonstreren. En het mooiste van de zaak - vond ik dan - was dat de danspasje aangeleerd werden met behulp van Youtube filmpjes.

Oude traditionele dansen die worden aangeleerd via nieuwe media, kan het nog mooier?

Streepjescode

Moest u zich toevallig doodvervelen, en niets weten om te doen voor de komende, wel euhm, jaren. Wel hier is een bezigheidstherapie: deze animatie uitkijken. Ze duurt ongeveer 10 jaar, als we de maker mogen geloven, en bestaat simpelweg uit het genereren van alle mogelijke barcodes.

Waar houdt een mens zich mee bezig, vraagt u zich af? Wel Scott Blake blijkbaar heel veel met streepjescodes. Hij heeft er zelf kunstgalerijen vol mee gehangen. Ieder zijn kunstvorm zeker?
Al moet ik toegeven dat zo’n bargecodeerde Bill Gates of Oprah Winfrey wel aardig gedaan is.