Update

Wat u gemist heeft (moest u de voorbije weken op een andere planeet hebben geleefd en enkel deze blog gevolgd zou hebben):

  • Er is een regering. Alleja. Eigenlijk vat www.iseraleenregering.be het het beste samen.
  • Wij hebben eindelijk een eetkamer gevonden naar ons goesting. Tafel, stoelen en kast. Reeds volledig in elkaar gevezen, en de lege IKEA dozen zijn ook al uit de living buitengewerkt.
  • Justine is Sportpersoonlijkheid van het jaar geworden.
  • Er staat een kerstboom ter huize cafeswa. (u mag allemaal meezingen: ik heb een boom, ik heb een hele mooie splinternieuwe boom, met lichtjes en met ballen o zo mooi, …)
  • Clopin heeft een filmpje gepost dat wat aandacht verdient. Bekijk het gewoon een keer en trek zelf uw conclusie.
  • Mijn werkgever doet zoals elk jaar de boeken toe voor twee weekjes en ik heb dus congé.
  • Germinal-Beerschot staat vierdes (4!) in het klassement met de winterstop en laat Anderlecht achter zich met zes (6!) punten verschil.
  • Morgen is het kerstmis en dus vanavond kerstavond.

En over dit laatste heb ik u nog hetvolgende te wensen: een zeer warme en gezellige avond met uw vrienden/familie. Laat u niet wijsmaken dat kerstmis alleen maar commerce zou zijn. Het is een gevoel in uw hart, een kinderlijke warmte. Geniet ervan.

Terug van Center Parcs

Heh, juist thuisgekomen van een weekend Center Parcs met het bedrijf van mijn wederhelft.

Om eerlijk te zijn, zag ik er in het begin wat tegen op. Veel van haar collega’s ken ik niet. Kwam er dan nog eens bij dat er een heleboel “verplichte” activiteiten waren. Niet officieel verplicht, maar de baas heeft graag dat ge meedoet, dus…
Ik zou dus met een heleboel onbekend volk, allerlei verplichte dingen moeten gaan doen. Klonk niet meteen als het meest leuke weekend.

Maar! Het is heel goed meegevallen. ’s Vrijdags Italiaans buffet gevolgd door bowling; ’s zaterdags werd ontbijt en lunch naar de bungalow gebracht en daartussen was er een Challenge - klimmen, balanceren, slingeren en een beetje nadenken - en als avondeten een fancy dinner met party; ’s zondags een brunch - kroketten, fishsticks, bitterballen, worstjes, vidé, … - en een wandeling. Dus alles goed volgepland, maar toch twee vrije middagen.
Maar zelfs de verplichte activiteiten waren vrij leuk. Ge had een reden om vroeg uit uw bed te komen, en zo steeds een lange dag. Iets wat anders voor mij wel eens een probleem vormt op vakantie :-).
En wat zeker ook leuk was, is dat dit alles vooraf betaald was. Iedereen moest op voorhand een beetje bijleggen, de rest was op kosten van het bedrijf. Alle drank en eten gratis, gratis zwemmen, heel het weekend een gratis fiets ter beschikking. De enige uitzondering waren snacks tussen de maaltijden. Maar dus zelfs tijdens de bowling of de fancy party was alles gratis. Feestje bouwen! ;-)

Het is zeker voor herhaling vatbaar. Volgend jaar nogis! (tenminste als ‘t bedrijf het weer wil doen hé)

En nu, snel gaan slapen, want morgen is’t alweer werkendag.

Terug

Verbrand, stijf en uitgeput, maar een zalig verlof achter de rug!

Waarom stijf en uitgeput? Wel, dat komt door de vermoeiende laatste dag aan het waterpretpark. Een hele dag bergen oplopen en naar beneden glijden is enorm leuk, maar mijn kuiten hadden het achteraf gezien liever wat rustigeraan gedaan.
En ook mijn schouders vinden dat ik die dag iets te weinig om mijn lichaam heb gegeven. Ze laten dit duidelijk merken door hun knalrode kleur en door de huid die erop zit laagje per laagje te laten afpellen.

Het enige dat tegenviel was de terugvlucht. Aangezien dit slecht nieuws is, ga ik het zo kort mogenlijk samenvatten:

  • om 3u opgepikt door de bus, om 9u maar eerst in het vliegtuig. Oftewel: na een waterpretparkdag een hele nacht elkaar wakker houden om de vlucht niet te missen
  • niet naast elkaar mogen zitten op de vlucht
  • ongemakkelijke zetels die mijn rug, schouders en nek de hele tijd martelen
  • bij aankomst na her en der te informeren te horen krijgen dat het vliegtuig overladen was en ze daarom maar je bagage, tezamen met die van vijftig anderen, achterlaten hebben in Kreta

Maar dus genoeg gezaag over wat er is misgelopen en terug over het voornaamste van de reis. We zaten op ongeveer vijftig meter van het strand, cocktailbar aan het hotel naast het zwembad, alle dagen zon en nog van al dat lekkers. Mijn kousen, trui en eender wat met lange mouwen zijn de hele tijd in de valies gebleven.
Maar buiten aan het strand of zwembad liggen, hebben we nog andere dingen gedaan ook. Zoals een burcht bekijken of door een kloof wandelen waar we door een klein geel treintje naartoe werden gebracht. Allemaal leuke zaken dus.

En nu dus terug in het thuisland. Maandag terug beginnen aan een werkweek, ik zie het volledig zitten na zo’n ontspannende reis.
Maar eerst nog wat gitaar spelen…

Nog een paar uur

Voila, gepakt en gezakt. Veel te laat. Binnen zes en een half uur vertrekt de vlieger, binnen vier en een half uur op de vlieghaven zijn, binnen vier uur vertrekken, binnen drie uur opstaan. Snel gaan slapen dus…

Maar dan een ganse week Kreta! Woohoow, eindelijk het verdiende verlof!

Maar nu dus, slapen. Ciao!

Nog niet dood

Het is hier de laatste dagen - ahum, weken - vrij stil. Hoewel het misschien zo lijkt, heb ik mijn verjaardagsweekend wel degelijk overleefd.
Mijn geliefde had het hele weekend gepland, de schat. Met een dag Walibi, een feestje, bezoek aan schoon- en gewone ouders, een voetbalwedstrijd en daartussen tijd om uit te rusten.
Veel cadeaus gekregen, waarvoor dank aan iedereen en ook voor’t komen naar ‘t feestje. Het was gezellig, vond ik toch. En aangezien’t voor mij was, is dat’t bijzonderste. :-)

Wat ik verder zoal heb gedaan?

Wel euhm, gewoon werken en zo. En tijdens de weekends, feestjes bouwen hé, zoals het hoort in de zomer. Zijn de revue gepasseerd:

  • Antwerpen Zingt: altijd leuk, zelfs al had mijn stem het al begeven tijdens Germinal Beerschot - Brugge (met het grote-clubs-krijgen-penalties fenomeen).
  • De Lichtfeesten: met een record van 5km theelichtjes op een rij, dat ik volledig gemist heb.
  • De Bollekesfeesten: meer bepaald Antwerpen Proeft op de groenplaats. Waar ik voornamelijk de bollekes heb geproefd
  • MuseumNacht: het foto-museum viel tegen, nam mij helemaal niet mee naar Hollywood. Alleen de cocktails waren goed, maar wel duur.
    Het Vleeshuis was wel interessant, alwaar ik op een elektronische beiaard heb mogen spelen en we gezien hebben hoe je de Quickstep (niet) moet dansen.

Of er de voorbije weken iets speciaals gebeurd is?
Wel, ik heb een GSM gekocht - eindelijk - die nu al volop in gebruik is. Het is een Sony Ericsson Z710i geworden, waarnaar ik graag zou linken, maar ik geraak niet op de website omdat mijn flashplayer niet werkt. Wat mij meteen tot het volgende punt brengt, namelijk dat ik mijn nieuwe PC helemaal heb moeten herconfigureren. Meer hierover later, als ik er de tijd voor vind.
Verder hebben we een zetel gekocht, jaha! Een hoekmodel dat, om eerlijk te zijn, net iets groter is dan gepland. Maar dat desondanks - weer zo’n leuk woord om te gebruiken - hier toch mooi zal staan (hoop ik dan).
En! Onze reis is eindelijk vastgelegd! Yeps, sinds vorige zaterdag ligt het vast, we gaan naar Kreta! Vraag mij nimeer hoe het dorpje (of stad) noemt, maar ik ben er vrij zeker van dat het ergens in Kreta ligt ;-)

Waarom ik dit nu maar eerst blog?
Wel, geen reden eigenlijk. Het komt er gewoon niet van om ’s avonds de PC op te zetten. Tenzij dan om een of andere installatie te starten. En dan zit ik er ook maar maximum tien minuten aan.
Ik denk regelmatig dit ga ik bloggen, maar het komt er nooit van.
Misschien eens de blog-opties bekijken van mijn GSM - ja, zelfs dat zit tegenwoordig mee in die toestellen. Dan kan ik het bloggen wanneer ik het denk. Maar dan moet ik vooraf wel de kost ervan eens opzoeken.

Voila, dat was de korte samenvatting van de voorbije weken. En wat hebt u zoal gedaan?

Iemand?

Ik sta hier in de proximus stand op de weide van Werchter en ik ga een pintje halen, moet ik voor iemand iets meebrengen?

We zien elkaar aan de derde boom.

Joe!

Stijf

Mooi weekendje achter de rug. Het heeft net te weinig geregend om nat te worden en de zon heeft net genoeg geschenen om het af en toe warm te krijgen. Maar dat lukte ook wel met een kampvuurtje, zij het dan in een barbecue, aangezien het blijkbaar sinds de droogte van april verboden is open vuren te maken in de Ardennen.

Verder heeft mijn schoonfamilie mij ook moreel verplicht mee te gaan boswandelen. Wat ik eigenlijk enkel zeg om het op hen te steken dat ik nu zo stijf ben als een plank. Want de dag na de wandeltocht ben ik immers vrijwillig meegegaan op een tweede, kortere.
Deze laatste had echter wel een gesmaakte tussenstop boven op de berg aan café La Ferme, waar ze ook Duvel hebben ;-)

De avonden werden gevuld met gezellig keuvelen bij gitaarmuziek van mijn schoonvader. Dit met Belgisch bier, vers gekoeld in de Ourthe!

De enige voor wie het weekend misschien een dipje had, was de kersverse vriend van mijn schoonnicht - voor zover dat woord bestaat - welke om 21u ’s avonds zich realiseerde dat zijn reservewiel lek was. Wat niet handig is als je 17km van de camping verwijderd een klapband krijgt. Maar de jongen is door een zeer behulpzame kerel geholpen, en kwam daardoor nog net op tijd voor de BBQ.