And we’re back

Het is weer een tijd geleden dat ik nog iets gepost heb. De voornaamste reden daarvan is, zoals altijd: tijd.

Deze kroop de laatste dagen, en vooral het laatste weekend in een project waar u binnenkort het resultaat van zal zien, alhier ergens. Waardoor er weinig tijd overschoot voor andere dingen. En als er dan al tijd was, dan kroop die in grief bijeen zoeken voor een of ander festivalletje waar ik dit weekend eens zal langs gaan, ergens in Rotselaar.

Maar dus, vooraleer we vertrekken, nog even de kans grijpen een paar postjes te schrijven. Tenzij de tijd - en neen, niet de financieel economische - mij weer te snel af is!

Tijd

Eindelijk eens tijd gevonden om aan mijn PC te kruipen. En dit speciaal om te zeggen dat ik de BeachWARDS zeer geslaagd vond.

Ik heb een aantal toffe mensen ontmoet. Die ik niet allemaal ga opsommen, aangezien ik er dan zeker vergeet. Wel kan ik zeggen dat ik een zeer interessante babbel heb gehad met de mensen achter Appelogen, Asfaltkonijn, Hungry Feelings (naar wie ik niet enkel link omdat ik het beloofd had te doen, maar ook en zeker omdat het een toffe madame is) en tupid.be.

Buiten het feit dat we Antwerp Bowling hebben moeten verlaten, omdat ze niet graag hadden dat we de smoutebollen binnen brachten. Wat ik wel kan begrijpen, ik zou niet graag het hulpje zijn dat vrijdagavond laat de bloemsuiker uit de tapis-plain moet zuigen.
Hierna zijn we het nog eens afgestapt in de Zurich, waar meteen menig neus werd afgebeten omdat we zonder vragen wat tafels hadden verzet. De mevrouw had een punt, je kan dat eerst vragen. Maar zij kon het ook een beetje vriendelijker aanbrengen ook, wij zijn tenslotte de klant. Maar enfin, de enige die daar wat aan verloren is, zijn zij zelf.

Verder is alles vlekkeloos en warempel ook regenloos verlopen. En is het ook nog vrij laat geworden, wat altijd duidt op een geslaagd feestje, niet?

Natuurlijk mag ik niet vergeten Jeroen te bedanken voor de organisatie van het event. En hem te vragen wanneer hetvolgende eraan komt?

Een leuke trouw

‘k Heb er vroeg voor moeten opstaan en ‘k was laat thuis, maar ik heb mij goed geamuseerd.

De mooie woorden van de ouders van bruid en bruidegom op het gemeentehuis, met zelfs een stukje gitaar van de fiere vader van de bruidegom. Het lekkere koud buffet, wat een zeldzaamheid is voor mij. Koude buffetten doen bij mij spontaan de vraag reizen: “waar is er een frituur?” Maar niet deze keer dus, het was lekker met vis en kip en zo.
En natuurlijk werd de avond afgesloten met een geweldig feestje, dat doorliep in de nacht.

Het geregelde vervoer om ons, “het gevolg” zoals de bruid het noemde, te transporteren van afspreekplaats naar gemeentehuis naar kasteel naar feestzaal, werd zeer gesmaakt. Het betrof twee lange witte limousines, die uitgerust waren met muziek, dvd en een bar.
De muziekinstallatie hebben we dan maar gebruikt om aan het gemeentehuis aan te komen met de volumeknop volledig opengedraaid Ik heb een heel apart gevoel van binnen uit de vensters te laten klinken.
Als later dan nog eens de bar voorzien werd van een fles sjampieter, begon het feestje helemaal in de wagen. En het werd nog leuker als ze er nogeens twee flessen bij deden met de woorden “Ge hebt ongeveer 10 minuten om die leeg te krijgen”. Wat leidde tot volgende uitspraak van een persoon die onbekend wenst te blijven: “amai, ik dacht niet dat ik om drie uur al zo zat zou zijn”.

De dag begon al goed dus, en werd er steeds beter op. Nogeens bedankt aan het koppel om ons uit te nodigen en van harte proficiat aan jullie alle vier!

Een trouw

Dat is waar ik een nieuw kostuum ben voor gaan moeten kopen. En wel geen onbelangrijke. Het is mijn schoonbroer die trouwt.

Wel, eigenlijk niet. Als het dan toch over trouwen gaat, moeten we de terminologie correct houden. Het is de broer van mijn vriendin die trouwt.
Ze stappen na enkele jaren samenwonen vergezeld van een bijna tweejarig superkindje, het huwelijksbootje in.

En ja, dan moet ge er een beetje goed uitzien hé. Dus heb ik maar werk gemaakt van de reeds maanden uitgestelde rit naar de kapper. Goed schoeisel gezocht.
Natuurlijk ook gaan winkel met de madame. Zij moet er natuurlijk nóg beter uitzien. En dit is ook gelukt. Maar ik ga, uit wijslijke zelfbescherming, verder geen details over haar outfit prijsgeven.

In ieder geval, we zijn er klaar voor. Laat die limo maar komen! ;-)

Verslag

Eindelijk nog eens de tijd gevonden om wat te bloggen. Wat is dat toch de laatste weken? Er is altijd wel iets te doen. En als dat niet zo is, ben ik te moe om uit te zetel te komen van de vorige dagen.

Maar genoeg geklaag over tijd. Het weekend van vorige week - ja zo lang is het al geleden - is zeer goed meegevallen. We zijn, as usual, verdwaald met de dropping, waarbij Quinten per ongeluk de zaklamp van mijn schat heeft kapot gedaan door mij te bespringen. Er waren gelukkig nog andere zaklampen, maar die hebben ons niet voldoende kunnen helpen om zelfstandig de weg terug te vinden. Hoewel dit probleem ook wel aan de Jenever zou kunnen liggen.
Zaterdag werd verwelkomt door een kater die tegen de avond moest plaatsmaken voor een cantus. De dag zelf werd ingevuld door gezelschaps- en balspellen, waaraan Sebbe letterlijk zijn broek scheurde.
Dat is zowat de samenvatting van het weekend. Oh nee, er ontbreekt nog een belangrijke zin: “Ik zag de Sven geen dropje groepen???, die spijtig genoeg enkel begrijpbaar is voor zij die erbij waren.

Verder kan ik nog zeggen dat een brandend voertuig op de autostrade voor een ruime vertraging kan zorgen. Maar dat er daarbij wel unieke ervaringen als voetballen, dansen of simpelweg liggen op de E313 kunnen uit ontstaan.
Het is trouwens ook leuk om bij het terug doorrijden de verschillende fases van file-vorming in omgekeerde volgorde te zien op de andere rijbaan. Je kan ze ontleden in 6 types:

  1. Eerst heb je de mensen die verheugd terug doorrijden, omdat het probleem eindelijk is opgelost.
  2. Daarna zie je mensen naar hun wagen spurten omdat de wagens voor hen aan het vertrekken zijn.
  3. Dan volgt een aantal kilometer met mensen die liggen te luieren soms in, maar door het warme weer voornamelijk naast hun wagen. Mensen die zich al hebben neergelegd bij de vertraging en zich niet langer druk maken.
  4. De mensen daarachter zijn nog niet zover. Ze stappen net uit hun wagen omdat het toch wel heel lang duurt vooraleer ze kunnen doorrijden
  5. Deze worden gevolgd door mensen die achter het stuur zitten en die angstvallig en nieuwsgierig proberen uit te vissen waarom de auto’s maar niet verderrijden.
  6. Eindigend met de mensen die juist aankomen in de file. Sommige gefrustreerd, andere teleurgesteld. Velen met GSM naast het oor om de wachtende partij te laten weten dat ze wat later zullen zijn.

Voila. Dit zijn de dingen die ik eigenlijk al een week geleden had kunnen posten. Ik zal vanaf nu proberen iets meer tijd te maken voor bloggerelateerde bezigheden, zodat mijn RSS feed niet vastgeroest geraakt.

Zwaar weekend

Ja, na al meer dan een jaar aan het werk te zijn en bijna twee jaar afgestudeerd, hang ik nog steeds vast aan mijn studententijd.
Ik kan, en wil, het niet loslaten. Al merk ik dat het uit-het-milieu zijn, toch wel zwaar weegt. En ja, ik weiger dit op mijn jeugdige leeftijd te steken. Ik voel mij - om het in de woorden van Toon Hermans te zeggen - nog steeds jonger dan ik eigenlijk al ben.

Maar dit weekend zal ik dat weer zwaar merken. Ik ga mee op weekend met de studenclub waar ik fier op ben Peter van te zijn, of eigenlijk Nonkel om precies te zijn.

De vorige keer dat we op weekend gingen, moest ik het zelf nog organiseren. Nu ben ik volledig vrij om mij te laten gaan. Ik maak mij nu al zorgen over wat dat gaat geven… ;-)