Koekjes voor Ghana

Iemand zin in koekjes?

Meer bepaald deze?

Wel, u kan ze hier nu kopen. Een luttele €7.00 voor een doos (100125gr.) Almond Thins, een doos Butter Crumble én een doos Butter Crips.

Waarom? Wel daarom!
En ook omdat het voor een goed doel is.

Fanny Van Uijtven - vriendin van een collega - zet zich namelijk binnen afzienbare tijd in voor een nobel doel. Zij gaat met enkele medestudenten voor drie maanden naar Ghana om aldaar in een lokaal schooltje een project te verwezenlijken. Alvorens ze daar iets nuttigs kunnen aanrichten, heeft zij, en vooral de Ghanese kindertjes, schrijfgerief en papier nodig. En ook een aantal fietsen, zodat iedereen in de les kan geraken.
Dit gerief zouden ze vooraf met een container ginder willen krijgen. Maar daar is geld voor nodig. Vandaar de koekjesactie!

Dus als u zich vandaag in een gulle bui voelt, of u hebt gewoon énorm veel zin in Jules Destrooper koekjes, laat dan gewoon een mailtje achter op koekjes@cafeswa.be (en ja, ik weet dat dit emailadres hier voor ongeveer drie komma zeven ton spam zal zorgen, maar dit hebben we over voor een goed doel).
Vergeet vooral niet te vermelden hoeveel je wil en een of andere vorm van adresvermelding kan ook zeer handig zijn. En ohja, aangezien ik op mijzelf (nog) geen liefdadigheidinstelling ben, hoop ik dat u het niet erg vindt de portkosten ook op u te nemen?
Wij danken u voor u begrip.

En nu ga ik nog wat koekjes eten.

Overheard at IKEA

Kleine sidestory aan het IKEA verhaal toen ik stond aan te schuiven voor de tweede hot-dog:

Kindje: Ik wil een suikerspin.
Papa: Maar ze hebben hier geen suikerspin.
Kindje: Maar wat is dat daar dan?
Papa: Dat zijn ijsdrankjes. Dat is ijs gemalen met grenadine enzo en…
Kindje: Maar ik wil een suikerspin.
Papa: Maar ze hebben geen suikerspin.
Kindje: Maar dat machien trekt op een machien voor suikerspinnen.
Papa: Dat kan goed zijn, maar ze hebben hier toch geen suikerspin. Allé, ga maar bestellen, ‘t is aan ons.
Kindje tegen kassierster: Voor mij een suikerspin.

Smoutebollen

Mijn vriendin ligt hier met migraine op de zetel. Ze heeft ocharme maar een halve rumsteak met een paar - naar haar woorden: lekkere - frietjes op. Maar madame wil smoutebollen. Kan ik dit nu weigeren? Aan een ziek meisje?

Maar, mijn god, waar moet ik op dit uur van de dag smoutebollen zien te halen? Iemand een idee?

En het probleem is, nu ik over het onderwerp aan het schrijven ben, krijg ik natuurlijk ook zin in een grote zak van deze onweerstaanbare lekkernij.

Misschien eens op stap gaan…

Slecht gegeten

Vroeger ging ik met mijn ouders af en toe eens eten naar de Colmar. U weet wel, het restaurant langs de A12 met een vliegtuig erdoor.
Ik was toen nog vrij jong, wat mijn perceptie van dit restaurant enigsinds kan beïnvloeden. Maar ik herinner mij toch dat ik daar steeds lekker had gegeten.

Een aantal vrienden van mij, die nog in het studentenleven zitten, waar ik mij ook moeilijk van blijk los te koppelen, vroegen mij mee voor een etentje in de Colmar. Ik moet er wel bijzeggen dat het deze keer in het space-shuttle-achtige filiaan langs de singel in Berchem te doen was. U vraagt zicht af wat studenten te zoeken hebben in een Colmar? Ik ook eerst, tot ze mij er aan herinnerden dat de drank daar gratis is…
Dus met z’n zestienen naar daar. Iedereen bestelt zijn keuze, of beter gezegd, zijn hoofdgerecht, want de rest lag vast. Na een tijdje worden de eerste bestellingen opgediend en blijken er al meteen schotels tussen te zitten die niemand van ons besteld had. Niet dat dit eecht stoorde, het viel gewoon op.

Wat wel stoorde was de interpretatie die de kok aan de term saignant gaf. Een rode brok vlees met aangebakken randje. Dit ging dus meteen terug naar de keuken. Ik wil graag een beetje rood vlees, maar niet rauw met aanbrand-smaak.
De tweede versie verscheen wat later voor mijn neus. Ditmaal was het nog steeds aangebakken en nog steeds veel te rood om saignant te kunnen noemen, maar toch al eetbaar. Ik had het eigenlijk moeten teruggeven, maar ik had honger en ben al geen held in reclameren over zo’n dingen, dat ik maar gedacht heb: ik eet het op en zal wel bloggen hoe slecht ik het vond. :mrgreen:
Het toppunt van al was dat mijn vriendin een a point had gevraagd, en haar filet pur was nog minder hard gebakken dan die van mij!
Uiteindelijk heb ik mijn honger maar gestild door nog een extra portie kroketten te verorberen met de rest van de peperroomsaus.

Ik besef dat deze post anti-reclame is voor deze keten en dat ze dit niet graag zullen hebben. Maar als een klant een filet pur terug naar de keuken laat sturen omdat hij niet goed gebakken is, verwacht deze wel dat de kok(s) extra hard uitkijken dat de volgende poging volledig in orde is. Anders kan je geen goede reviews verwachten.
En zelfs al is het voor- en nagerecht ? volonté en de drank gratis, dan nog is 32,70€ teveel voor de geleverde kwaliteit.

Zeker als het gaat over een tafel van 16 man, zou je je best mogen doen deze tevreden te naar huis te laten wandelen. Het was, voor mij en voor de meesten van onze groep, het laatste etentje in een Colmar restaurant. Voor een geruime tijd althans.

Danku voor de puree

Hij is aangekomen, mijn gratis kortingbon voor een zakje puree. Het zal zeker smaken.

Danku Clopin. ;-)

Players build up beerimperiums

Ge komt toch vanalles tegen op het internet. Ik was aan’t zoeken naar een gratis programma dat *.pub (publisher) kan openen. Wat kom ik tegen, the Belgian Brewer game. De korte beschrijving:

Belgian Brewer is a webbased multiplayer game. Players build up beerimperiums. They can buy a pub and other cool building and buy beer for that pub. If you’re a good manager you’ll become very rich. But keep an eye on your concurrents.

Het spel gaat er dus om een café uit te baten - hey, wat een toeval - en zoveel mogelijk volk te trekken.
Blijkbaar is het project wel niet ver geraakt. De laatste wijzigingen dateren van 2002 en de enige release tot dusver bestaat uit documentatie. Wel geteld één txt-filetje, met daarin o.a. de belangrijkste onderdelen van het spel: Beers, Buildings, Management en Others. Een beknopte samenvatting van het leven, nietwaar? :-)

Viking’s Stella Artois

U kent hem wel, de reclamespot van Stella, waarin de Vikings beweren dat Stella van hun is en dat de Belgen het gestolen hebben. Via Onnozelheid mag ben ik teweten gekomen dat ze ook iets met hun site hebben uitgespookt.
Als je naar www.stella-artois.be gaat, opent er een onmiddelijk een popup - met URL hacking/nl/ - waarin de Awtra Ällets aangeven de site gehackt zouden hebben omdat Stella hun bier in 1366 gepikt zou hebben, en daarbij ook ineens de volledige bewijslast.

Het idee is leuk, enkel de uitvoering kan nog wat uitgewerkt worden.