Dom en blond

Het is een cliché zo groot als frankrijk, maar als je er een paar extreme exemplaren van probeert te interviewen, kan het soms tot leuke entertainment leiden. Die meisjes moeten toch heel veel moeite hebben gedaan om zo dom te worden, niet?

Tnx Mawa.

De geen-donorshow

De omstreden donorshow (via copin), die naast de politiek, ook de internationale pers heeft gehaald, is vandaag - welja gisteren - in de ether gegaan in Nederland.
Groot was de verbazing toen op het einde van het programma, alles opgezet spel bleek te zijn.

De zieke vrouw, die haar nier zou afstaan, was een actrice. De drie kandidaten waren echte nierpatienten en waren van in het begin in het complot betrokken.
Waarom? Vraagt u zich af? Wel, eenvoudig. Het was een zeer geslaagde manier om de tekorten bij de orgaan- en vooral niertransplantatie in de kijker te zetten.

Proficiat BNN, dit noem ik nu eens een geslaagde campagne. En voor een heel nobel doel. Een fantastische manier om dit probleem naar de kijker te brengen.
Dus kom op allemaal, geef jezelf op als donor.

Smobi

Bij het oprommelen kwam ik een oude videoband tegen (voor de jongere lezer: dat is zo’n ding met magneetband waar ze vroeger programma’s van tv op opnamen). Op de band stond ‘Herbie, the love bug‘. Ik dacht, ik moet toch rusten van de dokter, dus laten we lekker een filmpje kijken. En zo’n aloude kever-film kan er steeds in.

Nostalgie kwam in mij boven toen ik de band startte. Niet vanwege de film, maar door de reclameblokken. Het begon al met de voor sommige, al dan niet meesten onder u, overgekende oude VTM-tune. Iets van tudududuuuu… tudududuuuuu… tudu dudu Veee Teee eeeM. Ik bemerkte bij mezelf meteen een smile van herkenning.
Voor de kenners onder jullie, het was het beginfilmpje voor de VTM-film. Dat begint met een aantal filmrollen die over je scherm gaan, waarvan er eentje plat gaat, die dan verandert in een glitterstraat die naar een huis leidt met daarop ‘VTM FILM’. Zij die dit herkennen, steek uw hand op…

Verder waren er ook een aantal reclameboodschappen waar ik even voor terugspoelde om ze nog eens te bekijken. Zo herinnert iedere iets oudere twintiger wel de SMOBI-werkbank. Iets dat je gewoon moest hebben in die tijd. Met plastieken engelse sleutels voor vijzen die je ook met de losse hand kon aandraaien. Een bijna nutteloze bankschroef. Een assortiment van dingen om ineen te klikken en vast te vijzen. En dit natuurlijk allemaal in felle gele, rode, groene en blauwe kleurtjes. Again: steek uw hand op voor als u het herkent…

What happened with Flikken?

Voreger vond ik dit een zeer aangename reeks. Een van de betere series die VRT op het scherm bracht. Toen was elke aflevering op zichzelf staande, ging het over kleine zaken die doorgaans een iets onverwachte maar toch goede afloop hadden.

Sinds een paar jaar zijn ze begonnen met een rode draad doorheen de serie. Dit had iets extra en viel nog redelijk in de smaak. Maar dit seizoen herken ik de reeks haast niet meer. Er zijn geen apparte verhalen meer, enkel de ene Baracuda zaak. Er wordt niets afgesloten op het einde van een aflevering. Neen, in tegendeel, in plaats van dat er in elke aflevering iets gebeurd dat terzelfdertijd wordt behandeld, zijn er afleveringen waar er niets gebeurd. Neem nu deze week, status na vorige aflevering:

  • Swinnen wordt vastgehouden en wil niets lossen,
  • die advocate word aangehouden en beweert dat ze haar toch niet konden vasthouden,
  • Bruno is gefrustreerd en bolt het af,
  • Celeste ligt in het ziekenhuis en het is niet zeker of ze het haalt,
  • Raymond heeft ambras met zijn vrouw over de scheiding

Status na de aflevering van vandaag:

  • Swinnen wordt vastgehouden en wil niets lossen,
  • die advocate hebben ze inderdaad moeten vrijlaten
  • Bruno is nog steeds zoek
  • Celeste ligt in het ziekenhuis en het is niet zeker of ze het haal (oh ja, ze heeft waarschijnlijk een nieuwe lever),
  • Raymond heeft ambras met zijn vrouw over de scheiding

Hmmm, daarvoor heb ik dus een uur voor TV gezeten. Het lijkt eerder een soap te worden ipv een politie-serie. Moest het nu zijn voor de spanning, maar er is geen enkele aanwijzing dat er iets ergs of groots staat te gebeuren, dus welke spanning?
Oh ja, bijna vergeten te vermelden dat er een journalist Pasmans is komen interviewen. Maar wat daar speciaal aan is, weten we ook enkel volgende week…

Ook heb ik het idee dat het professionalisme aan het wegvloeien is. Misschien is het maar een subjectief idee, maar ik dacht dat Flikken een reeks was waar de acteurs vroeger op cursus gingen bij de echte politie om het zo waarheidsgetrouw weer te geven en waar het script in elke aflevering danig werd uitgedacht om de spanning er in te houden.
Nu heb ik op één aflevering vier scriptfouten geteld. Waaronder een buurvrouw die samen met een agente de deur van een appartement opendoet, binnenwandelt, en pas daarna uitlegt dat ze de reservesleutel heeft. Of nog straffer: een GSM die 3 maal wordt opgebeld en meteen mailbox geeft - wat wil zeggen dat deze onbereikbaar is. Deze GSM wordt dan getraceerd - vraag mij niet hoe je dat doet met een toestel dat geen signaal geeft - en daarna wordt deze GSM nog 2 maal opgebeld en waarempel, deze geeft terug signaal, want hij belt.

Laat mij concluderen dat deze serie, voor mij althans, veel van zijn charme verloren heeft. Ik zal nog wel kijken, maar ik weet niet tot het einde van het seizoen.

Bel-spel-del petitie

Een paar weken geleden heb ik het er ook al over gehad, over het feit dat die belspelletjes, u kent ze wel, redelijk de grens van het faire aan het oversteken zijn.

Dan heb ik het niet over het stilletjesaan degoutant wordend geleuter van de presentatrices of presentators of over het feit dat je na middernacht bijna geen Vlaamse zender meer kan opzetten of je moet een woord zoeken van 7 letters met een ‘E’ erin. Neen, dit is elke zender zijn keuze.
Ook heb ik geen probleem met gokprogramma’s op zich. Het principe van 1000 mensen bellen en betallen 1€, de winnaar krijgt 500€, kan ik perfect mee leven. Mensen spelen toch ook op Win-For-Life of Keno e.d., da’s ‘t zelfde principe.

Waar ik niet tegen kan, is als je het spel oneerlijk begin te spelen. Wanneer ze raadsels geven waar, naar schatting, 4.2 miljoen mogelijke antwoorden op te verzinnen zijn, dan is dat voor mij niet echt “volgens de regels van het spel”. Maar de mensen die inbellen, weten waar ze aan beginnen, dus op zich kan dit nog net door de beugel - al klasseer ik dit programma dan voor mij wel onder de spam-folder.
Maar het moet wel eerlijk blijven. Als mensen het juist hebben, hebben ze gewonnen. Geen enveloppen-gewissel, geen bladjes-draaien, niets van dat. Je kan al genoeg geld binnen rijven door de iets simepelere mens om de tuin te leiden met dat er toch niet zoveel woorden zijn die achter “achter” komen. Dus of wel stoppen met die oplichterij, ofwel u aan de regels houden.

Dus hiermaa vraag ik aan al wie er net zo over denkt als ik, om mee de anti-belspelfraude petitie invullen op http://www.belspeldel.be/.

From Heroes to Zeroes

Elke goede reeks - althans zo wordt gezegd, valt nog af te wachten - hoort een parodie te hebben. Alleen het idee al, vind ik hier schitterend gevonden.
Binnnenkort op VT4, Heroes, een reeks over doodgewone mensen die buitengewone gaves bezitten. Nu op shoutfile.com, Zeroes, over doodgewone mensen die zinloze gaves bezitten.