Wat u gemist heeft (moest u de voorbije weken op een andere planeet hebben geleefd en enkel deze blog gevolgd zou hebben):

• Er is een regering. Alleja. Eigenlijk vat www.iseraleenregering.be het het beste samen.
• Wij hebben eindelijk een eetkamer gevonden naar ons goesting. Tafel, stoelen en kast. Reeds volledig in elkaar gevezen, en de lege IKEA dozen zijn ook al uit de living buitengewerkt.
• Justine is Sportpersoonlijkheid van het jaar geworden.
• Er staat een kerstboom ter huize cafeswa. (u mag allemaal meezingen: ik heb een boom, ik heb een hele mooie splinternieuwe boom, met lichtjes en met ballen o zo mooi, …)
• Clopin heeft een filmpje gepost dat wat aandacht verdient. Bekijk het gewoon een keer en trek zelf uw conclusie.
• Mijn werkgever doet zoals elk jaar de boeken toe voor twee weekjes en ik heb dus congé.
• Germinal-Beerschot staat vierdes (4!) in het klassement met de winterstop en laat Anderlecht achter zich met zes (6!) punten verschil.
• Morgen is het kerstmis en dus vanavond kerstavond.

En over dit laatste heb ik u nog hetvolgende te wensen: een zeer warme en gezellige avond met uw vrienden/familie. Laat u niet wijsmaken dat kerstmis alleen maar commerce zou zijn. Het is een gevoel in uw hart, een kinderlijke warmte. Geniet ervan.

Ja, u leest het goed. Vorige zaterdag hebben wij - zijnde mijn schattie en ik - onze culturele horizon verlegd. Waterballet, een sport waar ik mijzelf nooit had zien naartoe gaan.
Maar Eva, een vriendin die dit al van kindsbeen af doet, nodigde ons uit voor de dertigste verjaardag van de Synchro Dolfins.

Het was een voorstelling, waarin alle leeftijdsgroepen van de club aan bod kwamen en ook gastgroepen en dansgroepen. Dit alles in het thema Duizend en een nacht. Verder ga ik niet in detail treden, daar ik geen blaas van synchroonzwemmen ken.
Wel kan ik zeggen dat de pupillen van Eva het zeer goed deden. Naar mijn amateuristische mening, beter dan de andere groepen.

En, wat ook dient gezegd worden: ik heb mij - tegen mijn verwachtingen in, moet ik eerlijk toegeven - niet verveeld. Ok, het wordt nu niet mijn favoriete sport om naar te kijken, maar het heeft zijn schoonheden, weet ik nu. En we zijn toch weeral eens een ervaring rijker, nietwaar?

Oh ja, wist u trouwens dat er mannelijke buikdansers bestaan? I kid you not.

Heh, juist thuisgekomen van een weekend Center Parcs met het bedrijf van mijn wederhelft.

Om eerlijk te zijn, zag ik er in het begin wat tegen op. Veel van haar collega’s ken ik niet. Kwam er dan nog eens bij dat er een heleboel “verplichte” activiteiten waren. Niet officieel verplicht, maar de baas heeft graag dat ge meedoet, dus…
Ik zou dus met een heleboel onbekend volk, allerlei verplichte dingen moeten gaan doen. Klonk niet meteen als het meest leuke weekend.

Maar! Het is heel goed meegevallen. ’s Vrijdags Italiaans buffet gevolgd door bowling; ’s zaterdags werd ontbijt en lunch naar de bungalow gebracht en daartussen was er een Challenge - klimmen, balanceren, slingeren en een beetje nadenken - en als avondeten een fancy dinner met party; ’s zondags een brunch - kroketten, fishsticks, bitterballen, worstjes, vidé, … - en een wandeling. Dus alles goed volgepland, maar toch twee vrije middagen.
Maar zelfs de verplichte activiteiten waren vrij leuk. Ge had een reden om vroeg uit uw bed te komen, en zo steeds een lange dag. Iets wat anders voor mij wel eens een probleem vormt op vakantie :-).
En wat zeker ook leuk was, is dat dit alles vooraf betaald was. Iedereen moest op voorhand een beetje bijleggen, de rest was op kosten van het bedrijf. Alle drank en eten gratis, gratis zwemmen, heel het weekend een gratis fiets ter beschikking. De enige uitzondering waren snacks tussen de maaltijden. Maar dus zelfs tijdens de bowling of de fancy party was alles gratis. Feestje bouwen!

Het is zeker voor herhaling vatbaar. Volgend jaar nogis! (tenminste als ‘t bedrijf het weer wil doen hé)

En nu, snel gaan slapen, want morgen is’t alweer werkendag.

Het is hier de laatste dagen - ahum, weken - vrij stil. Hoewel het misschien zo lijkt, heb ik mijn verjaardagsweekend wel degelijk overleefd.
Mijn geliefde had het hele weekend gepland, de schat. Met een dag Walibi, een feestje, bezoek aan schoon- en gewone ouders, een voetbalwedstrijd en daartussen tijd om uit te rusten.
Veel cadeaus gekregen, waarvoor dank aan iedereen en ook voor’t komen naar ‘t feestje. Het was gezellig, vond ik toch. En aangezien’t voor mij was, is dat’t bijzonderste.

Wat ik verder zoal heb gedaan?
Wel euhm, gewoon werken en zo. En tijdens de weekends, feestjes bouwen hé, zoals het hoort in de zomer. Zijn de revue gepasseerd:

• Antwerpen Zingt: altijd leuk, zelfs al had mijn stem het al begeven tijdens Germinal Beerschot - Brugge (met het grote-clubs-krijgen-penalties fenomeen).
• De Lichtfeesten: met een record van 5km theelichtjes op een rij, dat ik volledig gemist heb.
• De Bollekesfeesten: meer bepaald Antwerpen Proeft op de groenplaats. Waar ik voornamelijk de bollekes heb geproefd
• MuseumNacht: het foto-museum viel tegen, nam mij helemaal niet mee naar Hollywood. Alleen de cocktails waren goed, maar wel duur.
  Het Vleeshuis was wel interessant, alwaar ik op een elektronische beiaard heb mogen spelen en we gezien hebben hoe je de Quickstep (niet) moet dansen.

Of er de voorbije weken iets speciaals gebeurd is?
Wel, ik heb een GSM gekocht - eindelijk - die nu al volop in gebruik is. Het is een Sony Ericsson Z710i geworden, waarnaar ik graag zou linken, maar ik geraak niet op de website omdat mijn flashplayer niet werkt. Wat mij meteen tot het volgende punt brengt, namelijk dat ik mijn nieuwe PC helemaal heb moeten herconfigureren. Meer hierover later, als ik er de tijd voor vind.
Verder hebben we een zetel gekocht, jaha! Een hoekmodel dat, om eerlijk te zijn, net iets groter is dan gepland. Maar dat desondanks - weer zo’n leuk woord om te gebruiken - hier toch mooi zal staan (hoop ik dan).
En! Onze reis is eindelijk vastgelegd! Yeps, sinds vorige zaterdag ligt het vast, we gaan naar Kreta! Vraag mij nimeer hoe het dorpje (of stad) noemt, maar ik ben er vrij zeker van dat het ergens in Kreta ligt

Waarom ik dit nu maar eerst blog?
Wel, geen reden eigenlijk. Het komt er gewoon niet van om ’s avonds de PC op te zetten. Tenzij dan om een of andere installatie te starten. En dan zit ik er ook maar maximum tien minuten aan.
Ik denk regelmatig dit ga ik bloggen, maar het komt er nooit van.
Misschien eens de blog-opties bekijken van mijn GSM - ja, zelfs dat zit tegenwoordig mee in die toestellen. Dan kan ik het bloggen wanneer ik het denk. Maar dan moet ik vooraf wel de kost ervan eens opzoeken.

Voila, dat was de korte samenvatting van de voorbije weken. En wat hebt u zoal gedaan?

Vorige week zijn wij, zoals elk jaar, naar het Wereldfestival van Folklore te Schoten geweest. Extra aandacht ging naar Kenia, aangezien mijn schoonouder dit jaar hun onderdak verlenen aan twee Kenianen, Lenny en Jackson, twee toffe gasten met een enorme eetlust en nog grotere conditie.

En hoewel Kenia zeer goed was - ik voelde mij meteen op een wereldbekerwedstrijd - was een van de groepen die mij dit jaar in het oog sprong Canada, of meer bepaald Quebeq. En dit al voor dat ze begonnen dansen.
De omroepster gaf namelijk een interessant weetje over de dansgroep prijs. Deze was speciaal samengesteld voor dit festival, en werd dus ook La Grande Visite gedoopt.
Omdat de orginisate graag een Canadese groep had en er geen werd gevonden met de nodige kwailiteiten die de voorbije jaren nog niet was langsgeweest, was er een oproep gelanceerd aan de beste volksdansers van het land. Mensen die elkaar nog nooit gezien hadden, kwamen voor een week samen om folkloristishe dansen te demonstreren. En het mooiste van de zaak - vond ik dan - was dat de danspasje aangeleerd werden met behulp van Youtube filmpjes.

Oude traditionele dansen die worden aangeleerd via nieuwe media, kan het nog mooier?

Gisteren de laatste keer naar de Sinksenfoor geweest. En aangezien mijn wederhelft twee gekenden die juist van verlof terugkwamen, is tegengekomen bij de bakker, zijn we maar met z’n vieren geweest.

We hadden niet veel tijd, dus is het geen hele middag of avond geworden, maar gewoon even snel een uurtje. Dus veel attracties doen zat er niet in.
Wel ben ik eindelijk in die boomstammen geweest. Dat is er alle vorige keren niet van gekomen, vanwege het koude weer. En nat worden doe ik enkel graag als het warm is.
En aangezien het dom zou zijn om maar één ding te doen, hebben we snel nog even een andere vliegende en draaiende attractie meegepikt - in de figuurlijke zin! - die ik nog niet had gedaan.

Dus dat was het dan. Kort en krachtig, een goede afsluiter.
Geen smoutebollen of hamburgers meer. Snif. Tot volgende jaar maar weer!

Al hoor ik net op ATV dat er concrete plannen zijn om de sinksenfoor te verhuizen. Dit door alle zagepieten die graag op Het Zuid wonen, maar wel reclameren als er iets te doen is op de Gedempte Zuiderdokken. Wel voor (bijna) al deze mensen: de Sinksenfoor komt hier al veel langer dan jullie er wonen, dus moet je nu niet komen zagen dat hij ‘overlast’ met zich meebreng. Als er iemand moet verhuizen… Ik wacht in ieder geval graag op het volgende jaar (en neem er met plezier de parkeerproblemen en die paar luidruchtigen rond middernacht bij).
Maar, er is iets positiefs aan alles. En in dit geval is dat de verwezenlijking van een jachthaven aan de Zuiderdokken, die enkel mogelijk is als de Sinksenfoor verhuisd.

Voila, de eerste keer na Rock Werchter dat ik aan mijn computer zit. De maandag nog van jut naar jaar moeten rijden, jut zijnde in Boom en jaar in Schoten. Dit enerzijds om mensen na het festivalweekend thuis af te zetten met hun gerief en anderzijds om belastingsbrief benodigdheden te bemachtigen, in te vullen en te bussen, al wordt deze laatste taak door de ouders opgevangen.
Na al dit over en weer gerij meteen in bed gekropen om er iets of wat toonbaar uit te zien op de werkvloer dinsdag. Die dag ben ik na het werk meteen naar een BBQ van mijn geliefkoosde studentenclub gereden om daar dan nog een zo ruim mogelijk stuk van TD mee te pikken. Kort genoeg om de volgende dag weer enigszins uitgeslapen op bureau te verschijnen.
Vandaag dan bij de mama en de papa, én de broer, gaan eten, waar ik bijna in de zetel in slaap ben gevallen. En nu nog even een uurtje gevonden om op mijn toetsenbord te tikken. Heh.

Maar, anyway, over Werchter nu. Het festival was, zoals steeds, zeer geslaagd. Wat kan er nu fout gaan met een weekend luieren op een weide, met een aantal muziekgroepen om u, en vooral ook woohoow, tegen te zeggen.
Het was wel wat aanpassen. De ambetanterikken van de organisatie hebben heel de setting van de wei veranderd. Ik liep constant naar drank- of eetkraampjes waar er geen waren en zo. Maar op zich, staan ze nu eigenlijk wel beter, dus daar geen klagen over.
Ook ben ik weer blij dat de parkings dit jaar weer zeer vroeg open zijn gegaan, waardoor wij snel konden parkeren en woensdag al een feestje bouwen!

De donderdag is plankie ons zeer goed van pas gekomen met het verhuizen van al het gerief. En dit jaar heeft hij het niet begeven. Hij is nu aan het uitrusten voor volgend jaar.
Ook een goede hulp was het weer. Als het al eens begon te regenen was het gedaan tegen dat je je regenjas of -poncho aanhad. Wat heel iets anders was dan de voorspellingen.
En het was ook leuk om vrij veel bekend volk tegen te komen. Sommige waar ik vorige jaren mee naar Werchter ben gegaan, anderen kom ik elk jaar wel eens tegen en ook een paar verrassingen. Zo had ik bijvoorbeeld niet gedacht familie tegen het lijf te lopen. Alles kan op Werchter.

Als ik het al moet hebben over minpunten, dan zou dit de sfeer op de camping zijn, die iets minder was dan andere jaren.
En de free gadgets waren ook minder talrijk. Voor dat we het wisten, hadden we alle kraampjes al gedaan. Maar ik heb toch een bandana of twee, een StuBru incognitobril, een Petten Bloot!-pet, een HUMO opspeld-badge en hoedje mee terug!
Vooral het catch-a-flight kraampje was flauw. Vorig jaar stond dat constant barstens vol volk, omdat je er een vliegtuigreis kon winnen. Dit jaar was het terug, en er was geen volk, dus ik dacht: let’s give it a try! En warempel, ik pakte de vallende stok en dacht voor de tweede maal een vliegreis te hebben gewonnen op werchter! Maar moest het stellen met de eerste bandana…

Verder dus een leuke Werchter. Over de kwaliteit van de optredens ga ik het niet teveel hebben - omdat ik daar gewoon te weinig van ken - maar ik geef toch mijn persoonlijke top vijf:

1. Faithless
2. The Chemical Brother
3. The Killers
4. Kaiser Chiefs
5. Kings Of Leon

En ook een sfeerprijs voor de zatte Lily Allen, die haar valling probeerde te bedwingen met Jägermeister en sigaretten (?!). En naar het einde toe gaf ze zelfs de security de opdracht een festivalganger door te laten om op het podium verder te feesten, met een didgeridoo in de hand en de andere hand af en toe op Lily Allen haar kont. De profiteur.

Andere toppers waren:

• de ruime plaats op camping A1 omdat iedereen op de luxe-A2 wil zitten (en elke dag een kilometer wandelen naar de weide)
• het grotere aantal mensen met vuilzakken die rondliepen om het terrein iet of wat proper te houden. Helaas, goede poging, maar nog steeds een druppel op een hete plaat.
• Asfaltkonijnballonnen!
• de friet met stoofvlees, die zowaar nog beter was dan vorig jaar
• propere wc’s! Op de weide wel te verstaan, niet op de camping, waar de organisatie het na anderhalve dag is afgebold. Ok, je moest niet meer betalen, maar je durfde er haast niet meer op te gaan zitten en had geen wc-papier. Bedankt dus aan de WC-madam die er elk jaar op eigen houtje staat, er voor zorgt dat je een echt propere toilet hebt en minder geld vraagt. Ik hoop dan ook dat veel mensen haar petitie getekend hebben, want een of andere hoge piet wil haar daar weg.

Ohja, nog een tegenvaller te melden: een festival is duur als ge uw ticket kwijtspeelt tijdens het aanschuiven om binnen te gaan en er een nieuw moet kopen op de zwarte markt. Ik vermoed gestolen uit mijn achterzak - jaja, ik weet het, had het daar niet moeten steken, maar toch.
Laat ik nu niemand meer horen die Werchter te duur vond hé!

Maar enfin, it’s only money. Ik heb mij goed geamuseerd, en ik hoop voor u van ‘t zelfde. Of ge nu thuis zat of ergens anders.